Σχιζοφρένεια και Βίαιη Συμπεριφορά: Τι Λέει Πραγματικά η Επιστήμη;
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα Η σχιζοφρένεια αποτελεί μία από τις πιο παρεξηγημένες ψυχικές διαταραχές. Παρά τις σημαντικές επιστημονικές εξελίξεις στην κατανόηση και τη θεραπεία της, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να συνδέουν τη διάγνωση της με την επικινδυνότητα, την απρόβλεπτη συμπεριφορά και τη
Τι είναι ο αυτοτραυματισμός (NSSI);
Ο αυτοτραυματισμός είναι ένα θέμα που συχνά προκαλεί φόβο, σύγχυση και πολλές παρανοήσεις. Πολλοί πιστεύουν ότι κάθε άνθρωπος που αυτοτραυματίζεται προσπαθεί να βάλει τέλος στη ζωή του ή ότι πρόκειται για μια προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή των άλλων. Στην
Ψυχοπάθεια ή Ψυχική Ασθένεια; Μια Κρίσιμη Διάκριση στα Δικαστήρια
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα Όταν ακούμε τη λέξη «ψυχοπαθής», το μυαλό της πλειοψηφίας παραπέμπεται σε έναν επικίνδυνο εγκληματία, άψυχο, απαθή και χωρίς τύψεις. Τον ονομάζουμε «τρελό», «ψυχάκια» ή ακόμα και «κοινωνιοπαθή». Ωστόσο, η επιστημονική πραγματικότητα είναι πολύ πιο πολυσύνθετη. Στην πραγματικότητα,
Διπολική Διαταραχή, Εγκληματικότητα και Ποινική Δικαιοσύνη: Ψυχοπαθολογία ή Εγκληματική Ευθύνη;
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα Η σχέση μεταξύ ψυχικών διαταραχών και εγκληματικότητας αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της σύγχρονης εγκληματολογίας και ψυχιατροδικαστικής. Ειδικότερα, η Διπολική Διαταραχή έχει απασχολήσει ερευνητές, νομικούς και επαγγελματίες ψυχικής υγείας, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέεται με
Ανεπαρκώς τεκμηριωμένες ψυχολογικές γνωματεύσεις: Πώς μπορούν να επηρεάσουν την απονομή της δικαιοσύνης;
Η ψυχολογική γνωμάτευση αποτελεί ένα σημαντικό επιστημονικό εργαλείο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών. Σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής κακοποίησης, επιμέλειας ανηλίκων, αποζημιώσεων λόγω ψυχικής βλάβης ή εκτίμησης της επικινδυνότητας ενός ατόμου, οι δικαστικές αρχές καλούνται να αξιολογήσουν
Αυτογνωσία ή υπερανάλυση; Πότε η αυτοπαρατήρηση γίνεται παγίδα
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η αυτογνωσία παρουσιάζεται συχνά ως απαραίτητη προϋπόθεση ψυχικής ωρίμανσης και προσωπικής ανάπτυξης. Στη σύγχρονη κουλτούρα της ψυχολογικής πληροφορίας, η συνεχής αυτοπαρατήρηση ενθαρρύνεται σχεδόν ως αυτονόητη αρετή: να αναλύουμε τα συναισθήματά μας, να εντοπίζουμε «μοτίβα», να αξιολογούμε τις
Ψυχομετρικά τεστ: τι μπορούν και τι δεν μπορούν να αποδείξουν
Τα ψυχομετρικά τεστ χρησιμοποιούνται σήμερα σε πολλαπλά πλαίσια: στην κλινική αξιολόγηση, στη σχολική και επαγγελματική συμβουλευτική, στην επιλογή προσωπικού, στη δικαστική ψυχολογία και στην έρευνα. Παρά τη συχνή χρήση τους, όμως, γύρω από τα τεστ εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές παρανοήσεις.
Διαταραχές προσωπικότητας και Έγκλημα: τι ΔΕΝ δείχνουν τα δεδομένα
Η σύνδεση μεταξύ διαταραχών προσωπικότητας και εγκληματικής συμπεριφοράς αποτελεί ένα από τα πιο παρεξηγημένα ζητήματα στον δημόσιο λόγο γύρω από την ψυχική υγεία. Συχνά, μετά από σοβαρά εγκλήματα, τα μέσα ενημέρωσης και οι διαδικτυακές συζητήσεις επιχειρούν να ερμηνεύσουν τη βίαιη
Risk assessment: εκτίμηση επικινδυνότητας ή ψευδαίσθηση ελέγχου;
Τα εργαλεία αξιολόγησης επικινδυνότητας δεν παράγουν προβλέψεις με την έννοια της βεβαιότητας. Παράγουν εκτιμήσεις πιθανότητας, βασισμένες σε παράγοντες που έχουν συσχετιστεί εμπειρικά με αυξημένο κίνδυνο, όπως το ιστορικό βίας, η πρώιμη έναρξη παραβατικής συμπεριφοράς ή συγκεκριμένοι δυναμικοί παράγοντες (Douglas &
Screening vs Διάγνωση: γιατί η σύγχυση κοστίζει
Τι είναι το screening και τι δεν είναι Τα εργαλεία screening έχουν σχεδιαστεί ως μηχανισμοί πρώτης γραμμής για την ανίχνευση πιθανής συμπτωματολογίας. Δεν αποδίδουν διάγνωση ούτε προορίζονται για κατηγορηματικές αποφάσεις σε ατομικό επίπεδο. Εργαλεία όπως το PHQ-9 (Kroenke et al., 2001)