info@example.com

Σχετικά Άρθρα

Το Μοναδικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας και Ηλ/κού Τραύματος στην Ελλάδα!

Title Image

Διαταραχές

Γράφει η Πωλίνα Ζέρβα, ψυχολόγος Η «κοινωνιοπάθεια», κλινικά γνωστή ως αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας, αποτελεί μια ψυχική διαταραχή, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας είναι η αδιαφορία για τις ανάγκες, τα συναισθήματα και τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων. Πρόκειται για άτομα που εμφανίζουν αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά με

Γράφει η Πηνελόπη Παπανδρέου, απόφοιτη Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ. Όταν βιώνουμε μια τραυματική εμπειρία, είναι φυσιολογικό να αναμένουμε και ορισμένες συνέπειες στην σωματική και ψυχική μας υγεία. Έρευνες δείχνουν πως οι άνθρωποι που βίωσαν πολλαπλές τραυματικές εμπειρίες αναφέρουν υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης ψυχοσωματικών συμπτωμάτων και σωματικών

Γράφει η Πωλίνα Ζέρβα, ψυχολόγος Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν άγχος για την εικόνα τους, γεγονός που καλλιεργείται και συντηρείται καθημερινά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα κοινωνικά πρότυπα και στερεότυπα που προβάλλονται και διαιωνίζονται. Πότε όμως αυτό το άγχος ξεπερνά τα όρια του

Γράφει η Ελένη Φουντωτού, απόφοιτη Ψυχολογίας ΕΚΠΑ Μήπως αναζητάς και εσύ ιατρικές συμβουλές ή διαγνώσεις στο διαδίκτυο; Μήπως μετά από κάθε “κλικ” σου, η ανησυχία σου για μια πιθανή επερχόμενη ασθένεια αυξάνεται; Μήπως πάσχεις και εσύ από Cyberchondria; Με τον όρο Cyberchondria αναφερόμαστε στο

Άννα Λένη, Ψυχολογία (ΕΚΠΑ). Πως η κοινωνική φοβία επιδρά στην καθημερινή ζωή; Η κοινωνική φοβία είναι ένας επίμονος φόβος μίας ή περισσότερων κοινωνικών καταστάσεων, όπου το άτομο μπορεί να νιώσει συναισθήματα ντροπής και φόβο ή ανησυχία, δυσανάλογα της πραγματικής απειλής που τίθεται

Αγγελική Καραντώνη, Λογοθεραπεύτρια M. Sc.  "Δεν μου αρέσουν τα Χριστούγεννα", είπε η Ε. με σκυμμένο κεφάλι. "Γιατί;" τη ρώτησα. "'Είναι όλα τόσο… αγχωτικά," απάντησε. Την κοίταξα με απορία αλλά και με θαυμασμό καθώς ήμουν περήφανη για εκείνη, που μπόρεσε να εκφράσει τα συναισθήματά της

Γράφει η Ιφιγένεια Κολιού, απόφοιτη Ψυχολογίας ΕΚΠΑ Η κατάθλιψη δεν πρόκειται για ένα απλό συναίσθημα θλίψης που βιώνει ένα άτομο, και όπως έτσι απλά έρχεται, έτσι και φεύγει. Είναι μία σειρά από συμπτώματα, που εμφανίζονται στο προσκήνιο, μετά από κάποιο τραυματικό

Γράφουν η Ιφιγένεια Κόλιου και η Μίνα Κωστοπούλου Body Dysmorhpia: η επίμονη ενασχόληση ενός ατόμου με την εμφάνισή του, σε επίπεδο που ξεπερνά το απλό ενδιαφέρον, το γούστο -έστω τις επιρροές από τα πρότυπα- αλλά φτάνει στο επίπεδο της εμμονής. Στη

Γράφει η Ιφιγένεια Κολιού, απόφοιτη Ψυχολογίας ΕΚΠΑ

Gaslighting: η χειραγώγηση του ενός σε μια ερωτηική σχέση από τον άλλο. Δεν αποκλείεται να συμβαίνει και στις φιλικές ή και στις οικογενειακές σχέσεις κάτι ανάλογο, όταν στο πλαίσιό τους επικρατεί  διαρκής έλεγχος. Το gaslighting αποτελεί έναν ύπουλο και συγκαλυμμένο τύπο συναισθηματικής εκμετάλλευσης, όπου ο θύτης οδηγεί το θύμα στην αμφισβήτηση της κρίσης του και την υπονόμευση της αντίληψής του για την  πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να συμβαίνει αυτό που επιδιώκει ο πρώτος, δηλαδή το θύμα να αναρωτιέται για το αν χάνει τα λογικά του.

Επιμέλεια Ιφιγένεια Κολιού, φοιτήτρια Ψυχολογίας

Το τραύμα αλλάζει τους ανθρώπους. Οδηγεί τα παιδιά, που υπό φυσιολογικές συνθήκες συνδέονται με τους γονείς τους, προσκολλώνται σε αυτούς και τους επιτρέπουν να δείξουν τη φροντίδα τους, να τους «πολεμούν», σαν να εξαρτάται η ζωή τους από αυτό.

Το τραύμα δεν γίνεται αντιληπτό από τον κοινωνικό κύκλο. Μόνο ο γονέας μπορεί να δει τον τρόμο που βιώνει το παιδί. Μόνο ο γονέας μπορεί και αυτό γίνεται αντιληπτό μέσα από το ψέμα, τη χειραγώγηση, τη σκληρότητα, τη ζημιά στον εαυτό και στους άλλους, την απόσπαση προσοχής, τον θυμό και την άρνηση να κάνουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Όταν συναναστρέφονται με άλλους δεν υιοθετούν την αντίδραση πάλης ή φυγής. Αντιθέτως, οδηγούνται σε αυτή τη συμπεριφορά όταν έρχονται σε επαφή με ανθρώπους που νιώθουν πολύ κοντά τους, δηλαδή τους γονείς, διότι νιώθουν ότι ασφυκτιούν και απειλούνται από την αγάπη που δέχονται. Και αυτό γιατί τα παιδιά με διαταραχή αντιδραστικής προσκόλλησης, είτε έχουν αναπτύξει πολύ ισχυρό δεσμό με τους γονείς τους, είτε έχουν αποτύχει στην ανάπτυξη δεσμού. Τα παιδιά αυτά αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στη ζεστασιά του φροντιστή τους ή να αναζητήσουν αυτό το συναίσθημα.