Psychological Autopsy (Ψυχολογική Αυτοψία): Πώς διερευνάται επιστημονικά ένας αμφίβολος θάνατος;
Όταν ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του υπό αδιευκρίνιστες ή αμφίβολες συνθήκες, η αναζήτηση της αλήθειας αποτελεί βασική προτεραιότητα για τις ανακριτικές και δικαστικές αρχές. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ιατροδικαστική εξέταση, η νεκροψία-νεκροτομή και τα τοξικολογικά ευρήματα μπορούν να προσδιορίσουν
Ανεπαρκώς τεκμηριωμένες ψυχολογικές γνωματεύσεις: Πώς μπορούν να επηρεάσουν την απονομή της δικαιοσύνης;
Η ψυχολογική γνωμάτευση αποτελεί ένα σημαντικό επιστημονικό εργαλείο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών. Σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής κακοποίησης, επιμέλειας ανηλίκων, αποζημιώσεων λόγω ψυχικής βλάβης ή εκτίμησης της επικινδυνότητας ενός ατόμου, οι δικαστικές αρχές καλούνται να αξιολογήσουν
Όταν η ψυχολογία χρησιμοποιείται σε νομικά πλαίσια: Η συμβολή της Δικαστικής Ψυχολογίας.
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία Η σχέση ανάμεσα στην ψυχολογία και το δίκαιο έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς τα δικαστικά συστήματα αναγνωρίζουν όλο και περισσότερο ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά, η μνήμη, η προσωπικότητα, η ψυχική υγεία και η λήψη
Ποια λάθη υπονομεύουν μια πραγματογνωμοσύνη;
Σε μια έκθεση προς το δικαστήριο, η εγκυρότητα δεν εξαρτάται μόνο από την παρουσία πληροφοριών, αλλά από τη δομημένη επιλογή τους. Η συνηθισμένη υπόθεση ότι «περισσότερα στοιχεία ισοδυναμούν με ισχυρότερη έκθεση» δεν αντέχει σε κριτικό έλεγχο. Στην πράξη, η υπερφόρτωση
Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Μπορεί κάποιος να προσποιείται ψυχολογικά συμπτώματα; Η έννοια του malingering και τα όρια της κλινικής αξιολόγησης
Η πιθανότητα ένα άτομο να προσποιείται ή να υπερβάλλει ψυχολογικά συμπτώματα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα στην κλινική και ψυχιατροδικαστική αξιολόγηση. Το ερώτημα αυτό εμφανίζεται συχνά σε πλαίσια όπου υπάρχουν εξωτερικά διακυβεύματα, όπως δικαστικές διαδικασίες ή αιτήματα αποζημίωσης,
Γονική μέριμνα, επιμέλεια και δικαστικές διαμάχες: Ποιο είναι το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού;
Η έννοια του «βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού» αποτελεί τον θεμέλιο λίθο κάθε δικαστικής απόφασης που αφορά ανηλίκους, ιδίως σε υποθέσεις επιμέλειας, επικοινωνίας και γονικής μέριμνας. Παρά τη συχνή χρήση της, η έννοια δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε μονοσήμαντη· πρόκειται για
Πότε χρειάζομαι πραγματογνωμοσύνη και δεν το γνωρίζω
Πολλές υποθέσεις που καταλήγουν σε δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες δεν ξεκινούν ως «υποθέσεις», αλλά ως προσωπικές εμπειρίες δυσφορίας, βλάβης ή αδικίας. Το άτομο βιώνει μια κατάσταση που επηρεάζει την ψυχική, σωματική ή λειτουργική του κατάσταση, χωρίς απαραίτητα να αντιλαμβάνεται ότι
Ψυχικό τραύμα και δικαστική διαδικασία: τι μπορεί και τι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί
Το ψυχικό τραύμα αποτελεί μια σύνθετη και βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, η οποία δεν εκδηλώνεται πάντα με τρόπο άμεσα ορατό ή εύκολα μετρήσιμο. Όταν, όμως, αυτή η εμπειρία συνδέεται με δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες, μετατοπίζεται από το πεδίο της προσωπικής εμπειρίας
Πραγματογνωμοσύνη και Τεχνικές Εκθέσεις. Είναι το ίδιο τελικά;
Η πραγματογνωμοσύνη αποτελεί αυτοτελές και από τα σημαντικότερα αποδεικτικά μέσα της ποινικής διαδικασίας, προβλεπόμενο από τα άρθρα 178 και 183 επ. Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) και διατάσσεται από δικαστικά ή ανακριτικά όργανα όταν για την ακριβή διάγνωση και κρίση ενός