Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Γονική μέριμνα, επιμέλεια και δικαστικές διαμάχες: Ποιο είναι το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού;
Η έννοια του «βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού» αποτελεί τον θεμέλιο λίθο κάθε δικαστικής απόφασης που αφορά ανηλίκους, ιδίως σε υποθέσεις επιμέλειας, επικοινωνίας και γονικής μέριμνας. Παρά τη συχνή χρήση της, η έννοια δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε μονοσήμαντη· πρόκειται για
Πότε χρειάζομαι πραγματογνωμοσύνη και δεν το γνωρίζω
Πολλές υποθέσεις που καταλήγουν σε δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες δεν ξεκινούν ως «υποθέσεις», αλλά ως προσωπικές εμπειρίες δυσφορίας, βλάβης ή αδικίας. Το άτομο βιώνει μια κατάσταση που επηρεάζει την ψυχική, σωματική ή λειτουργική του κατάσταση, χωρίς απαραίτητα να αντιλαμβάνεται ότι
Ψυχικό τραύμα και δικαστική διαδικασία: τι μπορεί και τι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί
Το ψυχικό τραύμα αποτελεί μια σύνθετη και βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, η οποία δεν εκδηλώνεται πάντα με τρόπο άμεσα ορατό ή εύκολα μετρήσιμο. Όταν, όμως, αυτή η εμπειρία συνδέεται με δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες, μετατοπίζεται από το πεδίο της προσωπικής εμπειρίας
Πραγματογνωμοσύνη και Τεχνικές Εκθέσεις. Είναι το ίδιο τελικά;
Η πραγματογνωμοσύνη αποτελεί αυτοτελές και από τα σημαντικότερα αποδεικτικά μέσα της ποινικής διαδικασίας, προβλεπόμενο από τα άρθρα 178 και 183 επ. Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) και διατάσσεται από δικαστικά ή ανακριτικά όργανα όταν για την ακριβή διάγνωση και κρίση ενός
