Γιατί δεν μπορώ να θυμηθώ κομμάτια της ζωής μου;
«Δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου.» «Υπάρχουν περίοδοι της ζωής μου που είναι σαν να έχουν σβηστεί.» «Ξέρω ότι συνέβησαν κάποια γεγονότα, αλλά δεν μπορώ να τα ανακαλέσω.» Πρόκειται για ερωτήματα που απασχολούν πολλούς ανθρώπους. Τα κενά μνήμης
Τι γίνεται μετά την ψυχομετρική αξιολόγηση;
Η ολοκλήρωση μιας ψυχομετρικής αξιολόγησης είναι συχνά το τέλος μιας διαδικασίας για τον εξεταζόμενο, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί την αρχή της πιο σημαντικής φάσης: της ερμηνείας των αποτελεσμάτων. Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται: «Τι σημαίνουν οι βαθμολογίες μου;», «Έχω κάποια διάγνωση;» ή «Τι
Όταν η ψυχολογία χρησιμοποιείται σε νομικά πλαίσια: Η συμβολή της Δικαστικής Ψυχολογίας.
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία Η σχέση ανάμεσα στην ψυχολογία και το δίκαιο έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς τα δικαστικά συστήματα αναγνωρίζουν όλο και περισσότερο ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά, η μνήμη, η προσωπικότητα, η ψυχική υγεία και η λήψη
Ψυχολογική Αξιολόγηση Δραστών: Τι Σημαίνει «Επικινδυνότητα» στην Πράξη
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η ψυχολογική αξιολόγηση δραστών αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά πεδία της δικαστικής και εγκληματολογικής ψυχολογίας. Δεν περιορίζεται στο ερώτημα «τι έκανε κάποιος», αλλά εξετάζει πώς λειτουργεί ψυχολογικά, ποιοι παράγοντες συνδέονται με την παραβατική του συμπεριφορά και υπό ποιες συνθήκες
Κλινική συνέντευξη vs ανακριτική. Γιατί δεν είναι εναλλάξιμες!
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα Η συνέντευξη αποτελεί βασικό εργαλείο τόσο για τον κλάδο της ψυχολογίας όσο και για την δικανική/ανακριτική πρακτική. Παρότι και η κλινική και η ανακριτική συνέντευξη βασίζονται στην επικοινωνία μέσω ερωτήσεων και απαντήσεων, οι δύο τους διαφέρουν ουσιαστικά
Ψυχομετρικά τεστ: τι μπορούν και τι δεν μπορούν να αποδείξουν
Τα ψυχομετρικά τεστ χρησιμοποιούνται σήμερα σε πολλαπλά πλαίσια: στην κλινική αξιολόγηση, στη σχολική και επαγγελματική συμβουλευτική, στην επιλογή προσωπικού, στη δικαστική ψυχολογία και στην έρευνα. Παρά τη συχνή χρήση τους, όμως, γύρω από τα τεστ εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές παρανοήσεις.
Διαταραχές προσωπικότητας και Έγκλημα: τι ΔΕΝ δείχνουν τα δεδομένα
Η σύνδεση μεταξύ διαταραχών προσωπικότητας και εγκληματικής συμπεριφοράς αποτελεί ένα από τα πιο παρεξηγημένα ζητήματα στον δημόσιο λόγο γύρω από την ψυχική υγεία. Συχνά, μετά από σοβαρά εγκλήματα, τα μέσα ενημέρωσης και οι διαδικτυακές συζητήσεις επιχειρούν να ερμηνεύσουν τη βίαιη
Risk assessment: εκτίμηση επικινδυνότητας ή ψευδαίσθηση ελέγχου;
Τα εργαλεία αξιολόγησης επικινδυνότητας δεν παράγουν προβλέψεις με την έννοια της βεβαιότητας. Παράγουν εκτιμήσεις πιθανότητας, βασισμένες σε παράγοντες που έχουν συσχετιστεί εμπειρικά με αυξημένο κίνδυνο, όπως το ιστορικό βίας, η πρώιμη έναρξη παραβατικής συμπεριφοράς ή συγκεκριμένοι δυναμικοί παράγοντες (Douglas &
Screening vs Διάγνωση: γιατί η σύγχυση κοστίζει
Τι είναι το screening και τι δεν είναι Τα εργαλεία screening έχουν σχεδιαστεί ως μηχανισμοί πρώτης γραμμής για την ανίχνευση πιθανής συμπτωματολογίας. Δεν αποδίδουν διάγνωση ούτε προορίζονται για κατηγορηματικές αποφάσεις σε ατομικό επίπεδο. Εργαλεία όπως το PHQ-9 (Kroenke et al., 2001)
Πότε η ψυχοθεραπεία δεν είναι η κατάλληλη παρέμβαση
Η βασική παραδοχή που χρειάζεται να ελεγχθεί εδώ είναι ότι «η ψυχοθεραπεία είναι η κατάλληλη απάντηση για κάθε ψυχολογικό πρόβλημα». Αυτή η υπόθεση είναι ελκυστική —και εμπορικά χρήσιμη— αλλά επιστημονικά προβληματική. Η θεραπεία είναι ένα εργαλείο με συγκεκριμένες ενδείξεις, όχι