Γνωστικές προκαταλήψεις: Γιατί ο εγκέφαλός μας κάνει συστηματικά λάθη;
Πόσο αντικειμενικά σκεφτόμαστε πραγματικά; Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι λαμβάνουν αποφάσεις με βάση τη λογική, τα διαθέσιμα στοιχεία και την προσωπική τους κρίση. Ωστόσο, η έρευνα στη γνωστική ψυχολογία δείχνει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν λειτουργεί ως ένας απόλυτα αντικειμενικός «υπολογιστής».
Ψυχολογική αποσιώπηση – ο μηχανισμός πίσω από την τοξική θετικότητα
Γράφει η Αντιγόνη Κολιού Σήμερα, τόσο στα social media, όσο και στην καθημερινή ζωή, βομβαρδιζόμαστε με μηνύματα αδιάκοπης καταναγκαστικής αισιοδοξίας, που δεν λειτουργεί ως πηγή θετικότητας, αλλά ως ένα είδος συναισθηματικής καταπίεσης. Μηνύματα "θετικότητας" και αποσιώπησης αρνητικών βιωμάτων, κατακλύζουν την οθόνη
Όταν η αγάπη δεν έχει όρια: γιατί “επιτρέπουμε” στους ανθρώπους που αγαπάμε να μας πληγώνουν;
Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου Υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους θα δίναμε τα πάντα. Την εμπιστοσύνη μας, τον χρόνο μας, την κατανόησή μας, δεύτερες ευκαιρίες, τρίτες ευκαιρίες και πολλές φορές ακόμη και δικαιολογίες για συμπεριφορές που αν προέρχονταν από κάποιον άλλον, δεν θα
Γιατί έχουμε την τάση να μας λυπούνται;
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα. Στο σήμερα παρατηρείται μια αβάσταχτη κοινωνική δίψα : πολλοί άνθρωποι φαίνεται να επιδιώκουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, τη λύπηση των άλλων. Η έκθεση του προσωπικού πόνου έχει αποκτήσει πρωτοφανή δημόσια ορατότητα. Από τις αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα μέχρι
Dissociation and Emotional Numbness Όταν Υπάρχουμε, αλλά «δεν υπάρχουμε» πραγματικά
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα Έχετε βρεθεί ποτέ δίπλα σε έναν άνθρωπο που μοιάζει να είναι παρών, αλλά ταυτόχρονα απών; Κάποιον που βρίσκεται μέσα σε μια σχέση, οποιασδήποτε μορφής, και φαίνεται να συμμετέχει , να μοιράζεται την καθημερινότητα, να αλληλεπιδρά αλλά κάτι
Αυτογνωσία ή υπερανάλυση; Πότε η αυτοπαρατήρηση γίνεται παγίδα
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η αυτογνωσία παρουσιάζεται συχνά ως απαραίτητη προϋπόθεση ψυχικής ωρίμανσης και προσωπικής ανάπτυξης. Στη σύγχρονη κουλτούρα της ψυχολογικής πληροφορίας, η συνεχής αυτοπαρατήρηση ενθαρρύνεται σχεδόν ως αυτονόητη αρετή: να αναλύουμε τα συναισθήματά μας, να εντοπίζουμε «μοτίβα», να αξιολογούμε τις
Πότε η ψυχοθεραπεία δεν είναι η κατάλληλη παρέμβαση
Η βασική παραδοχή που χρειάζεται να ελεγχθεί εδώ είναι ότι «η ψυχοθεραπεία είναι η κατάλληλη απάντηση για κάθε ψυχολογικό πρόβλημα». Αυτή η υπόθεση είναι ελκυστική —και εμπορικά χρήσιμη— αλλά επιστημονικά προβληματική. Η θεραπεία είναι ένα εργαλείο με συγκεκριμένες ενδείξεις, όχι
Αφήγηση vs δεδομένα: πόσο αξιόπιστη είναι η τραυματική μνήμη;
Η βασική υπόθεση πίσω από αυτό το θέμα —ότι η αφήγηση ενός τραυματικού γεγονότος αντανακλά με σχετική ακρίβεια το τι συνέβη— δεν αντέχει χωρίς σημαντικές επιφυλάξεις. Η γνωστική επιστήμη της μνήμης δείχνει σταθερά ότι η μνήμη δεν είναι καταγραφή αλλά
Ψυχολογική ασφάλεια: γιατί δεν αρκεί να «μιλάμε ανοιχτά»
Η αρχική της διατύπωση του όρου ψυχολογική ασφάλεια (psychological safety) έγινε από την Amy Edmondson και αφορά όχι απλώς την ελευθερία έκφρασης, αλλά την αντίληψη ότι ένα περιβάλλον είναι ασφαλές για διαπροσωπικό ρίσκο (Edmondson, 1999). Το κρίσιμο στοιχείο είναι το
Οικογένεια και ενηλικίωση: Όταν η αγάπη δεν σημαίνει υποχρέωση
Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου Η οικογένεια αποτελεί τον πρώτο καθρέφτη μέσα από τον οποίο μαθαίνουμε ποιοι είμαστε. Είναι το πλαίσιο στο οποίο χτίζονται οι πρώτες μας σχέσεις, οι πρώτες μας προσδοκίες από τους άλλους, αλλά και η πρώτη εικόνα που διαμορφώνουμε