Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης: ‘Οταν το παιδί που κάποτε πονούσε μαθαίνει ξανά να φροντίζει.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Η εμπιστοσύνη ως ψυχική μνήμη Η εμπιστοσύνη δεν είναι μια απλή επιλογή ούτε μια δεξιότητα που αποκτάται μέσα από λογικά επιχειρήματα. Είναι μια βαθιά ενσωματωμένη ψυχική μνήμη, η οποία διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις ζωής και πως
Μπορεί κάποιος να προσποιείται ψυχολογικά συμπτώματα; Η έννοια του malingering και τα όρια της κλινικής αξιολόγησης
Η πιθανότητα ένα άτομο να προσποιείται ή να υπερβάλλει ψυχολογικά συμπτώματα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα στην κλινική και ψυχιατροδικαστική αξιολόγηση. Το ερώτημα αυτό εμφανίζεται συχνά σε πλαίσια όπου υπάρχουν εξωτερικά διακυβεύματα, όπως δικαστικές διαδικασίες ή αιτήματα αποζημίωσης,
Πότε χρειάζομαι πραγματογνωμοσύνη και δεν το γνωρίζω
Πολλές υποθέσεις που καταλήγουν σε δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες δεν ξεκινούν ως «υποθέσεις», αλλά ως προσωπικές εμπειρίες δυσφορίας, βλάβης ή αδικίας. Το άτομο βιώνει μια κατάσταση που επηρεάζει την ψυχική, σωματική ή λειτουργική του κατάσταση, χωρίς απαραίτητα να αντιλαμβάνεται ότι
Η παρακολούθηση βίας μέσα στο σπίτι: πώς τα παιδιά εσωτερικεύουν το μήνυμα ότι η ισχύς υπερισχύει της τρυφερότητας. Πλήρης Περιγραφή του Φαινομένου
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Εισαγωγή στο φαινόμενο: οικογενειακή βία και εσωτερίκευση νοημάτων Η παρακολούθηση ενδοοικογενειακής βίας από τα παιδιά δεν αποτελεί απλώς μια τραυματική εμπειρία, αλλά μια διαρκή αναπτυξιακή συνθήκη, η οποία διαμορφώνει τον τρόπο με
Ψυχικό τραύμα και δικαστική διαδικασία: τι μπορεί και τι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί
Το ψυχικό τραύμα αποτελεί μια σύνθετη και βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, η οποία δεν εκδηλώνεται πάντα με τρόπο άμεσα ορατό ή εύκολα μετρήσιμο. Όταν, όμως, αυτή η εμπειρία συνδέεται με δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες, μετατοπίζεται από το πεδίο της προσωπικής εμπειρίας
Κακοποιητές ανηλίκων: Ψυχολογικά μοτίβα και κοινωνικές δυναμικές
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Η κακοποίηση ανηλίκων αποτελεί ένα από τα πλέον πολύπλοκα και βαθιά τραυματικά φαινόμενα στη σύγχρονη κοινωνία, καθώς συνδυάζει ψυχολογικές, κοινωνικές και εγκληματολογικές διαστάσεις που απαιτούν διεπιστημονική προσέγγιση. Οι δράστες, είτε μέσω
Ο εαυτός σε κατάσταση αιχμαλωσίας: ψυχολογικά όρια και εξουσία στον κύκλο της βίας
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Η έννοια της αιχμαλωσίας στην ψυχολογική εμπειρία δεν περιορίζεται στη φυσική ή νομική στέρηση ελευθερίας, αλλά περιγράφει μια κατάσταση στην οποία ο εαυτός βιώνει συστηματικό περιορισμό της αυτονομίας, της αυτενέργειας και
Το φαινόμενο του “follower”: άτομα που συμμετέχουν σε εγκλήματα χωρίς να είναι οι εγκέφαλοι.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) 1. Η μη ηγετική συμμετοχή στο έγκλημα ως αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης Η εγκληματολογική θεωρία και έρευνα έχει ιστορικά επικεντρωθεί στον δράστη ως αυτόνομη μονάδα λήψης αποφάσεων, αποδίδοντας κεντρική σημασία στην πρόθεση, στον σχεδιασμό και
Πραγματογνωμοσύνη και Τεχνικές Εκθέσεις. Είναι το ίδιο τελικά;
Η πραγματογνωμοσύνη αποτελεί αυτοτελές και από τα σημαντικότερα αποδεικτικά μέσα της ποινικής διαδικασίας, προβλεπόμενο από τα άρθρα 178 και 183 επ. Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) και διατάσσεται από δικαστικά ή ανακριτικά όργανα όταν για την ακριβή διάγνωση και κρίση ενός
