Γιατί ένας αθώος άνθρωπος να ομολογήσει ένα έγκλημα που δεν διέπραξε;
Αν σας ρωτούσε κάποιος αν ένας αθώος άνθρωπος θα μπορούσε να ομολογήσει ένα έγκλημα που δεν διέπραξε, πιθανότατα θα απαντούσατε αρνητικά. Η σκέψη μοιάζει παράλογη. Αν κάποιος είναι αθώος, γιατί να παραδεχτεί κάτι που δεν έκανε; Κι όμως, η ιστορία της ποινικής
Όταν η μαρτυρία δεν αρκεί: Τι μπορεί να μας διδάξει η ψυχολογία για τη δικαιοσύνη;
Σε μια ποινική υπόθεση, η αναζήτηση της αλήθειας συχνά βασίζεται σε ανθρώπους. Σε όσα θυμούνται, σε όσα είδαν, σε όσα βίωσαν και σε όσα καλούνται να περιγράψουν ενώπιον των αρχών ή ενός δικαστηρίου. Η ανθρώπινη μαρτυρία αποτελεί διαχρονικά ένα από τα
Η Σχέση Εξουσίας ως Υποκατάστατο Ταυτότητας: «Αν δεν μπορώ να αγαπηθώ, θα ελέγχω».
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία Όταν η εξουσία γίνεται τρόπος ύπαρξης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν βιώνουν την εξουσία απλώς ως επιθυμία, αλλά ως ανάγκη. Όχι ως μέσο επίτευξης στόχων, αλλά ως βασικό μηχανισμό ύπαρξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έλεγχος δεν αφορά μόνο τον άλλον.
Η κοινωνική αντιμετώπιση του εγκλήματος, victim blaming και ο ρόλος του διαδικτύου
Γράφει η Αντιγόνη Κολιού Το διαχρονικό φαινόμενο της εγκληματικότητας απασχολεί την επικαιρότητα ολοένα και περισσότερο και κυριαρχεί πλέον και στα μέσα δικτύωσης με επικίνδυνες προεκτάσεις. Καθημερινά γινόμαστε παρατηρητές βίαιων εγκληματικών πράξεων με συμμετοχή ενήλικων και ανήλικων δραστών, τα οποία μεταδίδονται και
Ποια λάθη υπονομεύουν μια πραγματογνωμοσύνη;
Σε μια έκθεση προς το δικαστήριο, η εγκυρότητα δεν εξαρτάται μόνο από την παρουσία πληροφοριών, αλλά από τη δομημένη επιλογή τους. Η συνηθισμένη υπόθεση ότι «περισσότερα στοιχεία ισοδυναμούν με ισχυρότερη έκθεση» δεν αντέχει σε κριτικό έλεγχο. Στην πράξη, η υπερφόρτωση
Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης: ‘Οταν το παιδί που κάποτε πονούσε μαθαίνει ξανά να φροντίζει.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Η εμπιστοσύνη ως ψυχική μνήμη Η εμπιστοσύνη δεν είναι μια απλή επιλογή ούτε μια δεξιότητα που αποκτάται μέσα από λογικά επιχειρήματα. Είναι μια βαθιά ενσωματωμένη ψυχική μνήμη, η οποία διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις ζωής και πως
Μπορεί κάποιος να προσποιείται ψυχολογικά συμπτώματα; Η έννοια του malingering και τα όρια της κλινικής αξιολόγησης
Η πιθανότητα ένα άτομο να προσποιείται ή να υπερβάλλει ψυχολογικά συμπτώματα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα στην κλινική και ψυχιατροδικαστική αξιολόγηση. Το ερώτημα αυτό εμφανίζεται συχνά σε πλαίσια όπου υπάρχουν εξωτερικά διακυβεύματα, όπως δικαστικές διαδικασίες ή αιτήματα αποζημίωσης,
Πότε χρειάζομαι πραγματογνωμοσύνη και δεν το γνωρίζω
Πολλές υποθέσεις που καταλήγουν σε δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες δεν ξεκινούν ως «υποθέσεις», αλλά ως προσωπικές εμπειρίες δυσφορίας, βλάβης ή αδικίας. Το άτομο βιώνει μια κατάσταση που επηρεάζει την ψυχική, σωματική ή λειτουργική του κατάσταση, χωρίς απαραίτητα να αντιλαμβάνεται ότι
Η παρακολούθηση βίας μέσα στο σπίτι: πώς τα παιδιά εσωτερικεύουν το μήνυμα ότι η ισχύς υπερισχύει της τρυφερότητας. Πλήρης Περιγραφή του Φαινομένου
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Εισαγωγή στο φαινόμενο: οικογενειακή βία και εσωτερίκευση νοημάτων Η παρακολούθηση ενδοοικογενειακής βίας από τα παιδιά δεν αποτελεί απλώς μια τραυματική εμπειρία, αλλά μια διαρκή αναπτυξιακή συνθήκη, η οποία διαμορφώνει τον τρόπο με