Αλεξιθυμία: Όταν δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά μας
«Δεν ξέρω τι αισθάνομαι». «Ξέρω ότι κάτι με ενοχλεί, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς». «Όταν με ρωτούν πώς νιώθω, δεν ξέρω τι να απαντήσω». Αυτές είναι μερικές από τις φράσεις που μπορεί να χρησιμοποιεί ένας άνθρωπος όταν δυσκολεύεται να
Η ψυχολογία της εκδίκησης: Πότε η ανάγκη αποκατάστασης της αδικίας μετατρέπεται σε επιθετικότητα;
Όταν κάποιος μας πληγώνει, μας προδίδει ή μας αντιμετωπίζει άδικα, είναι φυσικό να αναζητούμε έναν τρόπο να αποκαταστήσουμε αυτό που συνέβη. Μπορεί να επιθυμούμε μια συγγνώμη, την αναγνώριση της βλάβης που υποστήκαμε ή την ανάληψη ευθύνης από το άτομο που
Το φαινόμενο Barnum: Γιατί οι γενικές περιγραφές προσωπικότητας μάς φαίνονται τόσο προσωπικές;
Το Forer effect, η επιβεβαιωτική προκατάληψη και η κριτική αξιολόγηση των διαδικτυακών τεστ προσωπικότητας. Έχεις κάνει ποτέ ένα τεστ προσωπικότητας στο διαδίκτυο και έχεις νιώσει ότι οι απαντήσεις του περιγράφουν με εντυπωσιακή ακρίβεια τον χαρακτήρα σου; Έχεις διαβάσει μια περιγραφή που
Το έγκλημα που δεν καταγράφηκε ποτέ: Πώς η κοινωνία αποφασίζει ποια θύματα αξίζουν να γίνουν πιστευτά
Υπάρχει μια λιγότερο ορατή διάσταση της εγκληματικότητας, η οποία δεν αφορά αποκλειστικά την πράξη του δράστη ή τις συνέπειες που βιώνει το θύμα. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιδρά όταν κάποιος αποκαλύπτει ότι έχει υποστεί ένα έγκλημα.
Όρια ή αδιαφορία; Όταν η αυτοφροντίδα γίνεται άλλοθι απομάκρυνσης.
Τα τελευταία χρόνια, η έννοια των προσωπικών ορίων έχει αποκτήσει ιδιαίτερη θέση στον δημόσιο λόγο. Μαθαίνουμε να λέμε «όχι», να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες μας, να απομακρυνόμαστε από σχέσεις που μας επιβαρύνουν και να προστατεύουμε την ψυχική μας υγεία. Πρόκειται για
Θεσμική Προδοσία: Όταν οι θεσμοί αποτυγχάνουν να προστατεύσουν
Όταν ένας άνθρωπος βιώνει κακοποίηση, βία ή κάποια άλλη σοβαρή παραβίαση των δικαιωμάτων του, συχνά στρέφεται σε έναν θεσμό για να αναζητήσει προστασία, δικαιοσύνη και υποστήριξη. Μπορεί να απευθυνθεί στην αστυνομία, σε ένα νοσοκομείο, σε μια κοινωνική υπηρεσία, σε ένα
Ηθικός πανικός και ψυχική υγεία: Πότε η δημόσια συζήτηση υπερβάλλει;
Η ψυχική υγεία αποτελεί πλέον αντικείμενο ευρείας δημόσιας συζήτησης. Από τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα μέχρι την καθημερινή επικοινωνία, όροι όπως «τραύμα», «ναρκισσισμός», «τοξικότητα», «κατάθλιψη» και «ΔΕΠΥ» χρησιμοποιούνται συχνά για να περιγράψουν εμπειρίες, συμπεριφορές και δυσκολίες της καθημερινής
Όταν η αυτοκριτική μεταμφιέζεται σε προσωπική ευθύνη
«Έπρεπε να το είχα χειριστεί καλύτερα». «Δεν υπάρχει δικαιολογία. Έπρεπε να είχα προσπαθήσει περισσότερο». «Αν κάνω λάθος, σημαίνει ότι δεν είμαι αρκετά ικανός/ή». Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αναγνώριση των λαθών μας και στην αυστηρή αξιολόγηση της προσωπικής μας αξίας. Συχνά, μάλιστα,
Όταν το διαδίκτυο γίνεται ο προσωπικός μας ψυχολόγος
«Αυτό το βίντεο περιγράφει ακριβώς αυτό που μου συμβαίνει» Ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων περιγράφει πώς συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος με άγχος. Μια ανάρτηση εξηγεί πέντε σημάδια ότι κάποιος έχει τραυματιστεί ψυχολογικά. Ένα ακόμη βίντεο παρουσιάζει χαρακτηριστικά της ΔΕΠΥ, του αυτισμού ή της
Σωφρονισμός και ηλεκτρονική επιτήρηση: Ο αντίκτυπος της «αόρατης» φυλάκισης
Γράφει η Αντιγόνη Κολιού Ο ηλεκτρονικός περιορισμός αποτελεί μια μέθοδο σωφρονισμού, όπου ο κατηγορούμενος υποχρεούται να παραμείνει εντός της οικίας του, ενώ ταυτόχρονα επιτηρείται μέσω ηλεκτρονικού συστήματος των ελεγκτικών αρχών. Η επιτήρηση πραγματοποιείται μέσω ένας συστήματος επικοινωνίας με έναν πομπό και