Ψυχολογική ασφάλεια: γιατί δεν αρκεί να «μιλάμε ανοιχτά»
Η αρχική της διατύπωση του όρου ψυχολογική ασφάλεια (psychological safety) έγινε από την Amy Edmondson και αφορά όχι απλώς την ελευθερία έκφρασης, αλλά την αντίληψη ότι ένα περιβάλλον είναι ασφαλές για διαπροσωπικό ρίσκο (Edmondson, 1999). Το κρίσιμο στοιχείο είναι το
Οικογένεια και ενηλικίωση: Όταν η αγάπη δεν σημαίνει υποχρέωση
Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου Η οικογένεια αποτελεί τον πρώτο καθρέφτη μέσα από τον οποίο μαθαίνουμε ποιοι είμαστε. Είναι το πλαίσιο στο οποίο χτίζονται οι πρώτες μας σχέσεις, οι πρώτες μας προσδοκίες από τους άλλους, αλλά και η πρώτη εικόνα που διαμορφώνουμε
Γιατί το overthinking σε κρατάει κολλημένο — και δεν είναι αυτό που νομίζεις
«Αν το σκεφτώ αρκετά, θα το καταλάβω και θα το λύσω». Είναι μια από τις πιο συχνές φράσεις όταν κάτι μας απασχολεί έντονα. Η υπόθεση πίσω από αυτή είναι απλή: αν το αναλύσω αρκετά, θα βγάλω άκρη και θα ηρεμήσω. Το πρόβλημα
Δεν είναι όλες οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις ίδιες: rumination ή ιδεοληψία;
Οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις συχνά περιγράφονται με τον ίδιο τρόπο: «το σκέφτομαι συνέχεια», «δεν μπορώ να το βγάλω από το μυαλό μου». Αυτή η ομοιότητα στην περιγραφή οδηγεί εύκολα στη σύγχυση μεταξύ διαφορετικών φαινομένων. Ωστόσο, το rumination και οι ιδεοληψίες δεν
Η Σχέση Εξουσίας ως Υποκατάστατο Ταυτότητας: «Αν δεν μπορώ να αγαπηθώ, θα ελέγχω».
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία Όταν η εξουσία γίνεται τρόπος ύπαρξης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν βιώνουν την εξουσία απλώς ως επιθυμία, αλλά ως ανάγκη. Όχι ως μέσο επίτευξης στόχων, αλλά ως βασικό μηχανισμό ύπαρξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έλεγχος δεν αφορά μόνο τον άλλον.
Η κοινωνική αντιμετώπιση του εγκλήματος, victim blaming και ο ρόλος του διαδικτύου
Γράφει η Αντιγόνη Κολιού Το διαχρονικό φαινόμενο της εγκληματικότητας απασχολεί την επικαιρότητα ολοένα και περισσότερο και κυριαρχεί πλέον και στα μέσα δικτύωσης με επικίνδυνες προεκτάσεις. Καθημερινά γινόμαστε παρατηρητές βίαιων εγκληματικών πράξεων με συμμετοχή ενήλικων και ανήλικων δραστών, τα οποία μεταδίδονται και
Ποια λάθη υπονομεύουν μια πραγματογνωμοσύνη;
Σε μια έκθεση προς το δικαστήριο, η εγκυρότητα δεν εξαρτάται μόνο από την παρουσία πληροφοριών, αλλά από τη δομημένη επιλογή τους. Η συνηθισμένη υπόθεση ότι «περισσότερα στοιχεία ισοδυναμούν με ισχυρότερη έκθεση» δεν αντέχει σε κριτικό έλεγχο. Στην πράξη, η υπερφόρτωση
«Closure»: Χρειαζόμαστε πραγματικά απαντήσεις για να προχωρήσουμε;
Ο όρος closure αποδίδεται στα ελληνικά συνήθως ως «ψυχολογικό κλείσιμο» ή «συναισθηματική ολοκλήρωση». Ωστόσο, καμία από αυτές τις αποδόσεις δεν είναι πλήρως ακριβής. Υπονοούν μια τελική, σαφή κατάσταση — ότι κάτι “τελειώνει” εσωτερικά, μια τελική κατανόηση ή συναισθηματική ολοκλήρωση που
Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης: ‘Οταν το παιδί που κάποτε πονούσε μαθαίνει ξανά να φροντίζει.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Η εμπιστοσύνη ως ψυχική μνήμη Η εμπιστοσύνη δεν είναι μια απλή επιλογή ούτε μια δεξιότητα που αποκτάται μέσα από λογικά επιχειρήματα. Είναι μια βαθιά ενσωματωμένη ψυχική μνήμη, η οποία διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις ζωής και πως
