info@example.com

Σχετικά Άρθρα

Title Image

Blog

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πολλοί γονείς, ως αποτέλεσμα του περισσότερου χρόνου που είχαν με την οικογένεια τους, παρατήρησαν πως τα παιδιά τους έλεγαν πολύ συχνά ψέματα, για διάφορα θέματα, συμπεριλαμβανομένης της επίδοσης τους στο σχολείο. Πράγματι, η πανδημία φαίνεται πως έπαιξε σημαντικό ρόλο, επηρεάζοντας τα είδη των ψεμάτων που λένε τα παιδιά, χωρίς ωστόσο να έχει κάποιο αντίκτυπο στη συχνότητα με την οποία λένε ψέματα.

Εξελικτικά, είναι απολύτως φυσιολογικό να παρατηρείται αύξηση της τάσης των παιδιών να λένε ψέματα όσο μεγαλώνουν και προχωρούν στην προεφηβική κι εφηβική ηλικία. Ωστόσο, η πανδημία και η τηλεκπαίδευση, υποβοήθησε την όλη κατάσταση, με τα παιδιά να ασχολούνται όλο και λιγότερο με τα μαθήματα τους, να μην ολοκληρώνουν τις εργασίες τους κι εν συνεχεία να προβαίνουν σε ψέματα για να το καλύψουν.

Επιμέλεια Ιφιγένεια Κολιού, φοιτήτρια Ψυχολογίας

Το τραύμα αλλάζει τους ανθρώπους. Οδηγεί τα παιδιά, που υπό φυσιολογικές συνθήκες συνδέονται με τους γονείς τους, προσκολλώνται σε αυτούς και τους επιτρέπουν να δείξουν τη φροντίδα τους, να τους «πολεμούν», σαν να εξαρτάται η ζωή τους από αυτό.

Το τραύμα δεν γίνεται αντιληπτό από τον κοινωνικό κύκλο. Μόνο ο γονέας μπορεί να δει τον τρόμο που βιώνει το παιδί. Μόνο ο γονέας μπορεί και αυτό γίνεται αντιληπτό μέσα από το ψέμα, τη χειραγώγηση, τη σκληρότητα, τη ζημιά στον εαυτό και στους άλλους, την απόσπαση προσοχής, τον θυμό και την άρνηση να κάνουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Όταν συναναστρέφονται με άλλους δεν υιοθετούν την αντίδραση πάλης ή φυγής. Αντιθέτως, οδηγούνται σε αυτή τη συμπεριφορά όταν έρχονται σε επαφή με ανθρώπους που νιώθουν πολύ κοντά τους, δηλαδή τους γονείς, διότι νιώθουν ότι ασφυκτιούν και απειλούνται από την αγάπη που δέχονται. Και αυτό γιατί τα παιδιά με διαταραχή αντιδραστικής προσκόλλησης, είτε έχουν αναπτύξει πολύ ισχυρό δεσμό με τους γονείς τους, είτε έχουν αποτύχει στην ανάπτυξη δεσμού. Τα παιδιά αυτά αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στη ζεστασιά του φροντιστή τους ή να αναζητήσουν αυτό το συναίσθημα.

Η εύκολη πρόσβαση, η ανωνυμία και οι υψηλές ταχύτητες του διαδικτύου στη σύγχρονη εποχή διευκολύνουν στην επιλογή χρήσης της πορνογραφίας. Δεν είναι σπάνιο πλέον για τα παιδιά να μάθουν για την ερωτική συνεύρεση πριν ακόμη και από μια προσωπική επαφή ή ομιλία με τους μεγαλύτερους. Αν και είναι καίριος ο αυστηρός έλεγχος και ο περιορισμός της περιήγησης των μικρών παιδιών στο διαδίκτυο, υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθεί ένας γονέας στη δύσκολη θέση να εξηγήσει στο παιδί τι συμβαίνει. Είναι μια αμήχανη συζήτηση, η οποία όμως δεν πρέπει να αναβληθεί.

Περιμένουμε να μας δεχτούν μια σε συνέντευξη και αυτομάτως τρέχει μέσα στο μυαλό μας η ιδέα της αποτυχίας...
-Τι θα γίνει; -Πώς θα τους φανώ; -Θα με πάρουν στη δουλειά; -Θα κάνω καλή εντύπωση;
-Μήπως δεν είναι επαρκείς οι ικανότητές μου; - Σίγουρα μπορεί να υπάρχουν καλύτεροι από εμένα.
Τα λεπτά πριν από ένα ερωτικό ραντεβού.
-Θα αρέσω; -Θα κομπλάρω και δεν θα είμαι ο εαυτός μου; -Πρέπει να κάνω κάτι συγκεκριμένο για να εντυπωσιάσω;

Πόσες φορές έχεις σκεφτεί ότι ναι, θέλεις να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία, αλλά δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις; Σε φέρνει σε σύγχυση τις περισσότερες φορές το πώς θα διαλέξεις θεραπευτή, σωστά; Να πας σε εκείνη/ον που σου σύστησαν; Να βρεις από το διαδίκτυο; Να πας σε ένα γραφείο κοντά στο σπίτι ή στη δουλειά σου;

Η Ψυχοθεραπεία είναι μια μορφή θεραπευτικής παρέμβασης σε δυσκολίες που αφορούν τον συναισθηματικό ή ψυχικό κόσμο του ατόμου. Επιτυγχάνεται μέσα από έναν αριθμό συνεδριών και συζητήσεων με έναν έμπειρο και καλά εκπαιδευμένο ψυχολόγο ή ψυχίατρο και στόχο έχει την ανακούφιση από τα συμπτώματα, τον ψυχικό πόνο, την ενδυνάμωση και την ενίσχυση της αυτογνωσίας. Ξεκινάει πάντοτε με αίτημα του θεραπευόμενου, ενώ η συνειδητή απόφαση και το προσωπικό κίνητρο είναι βασικά στοιχεία για την πορεία και την έκβαση της. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί κατόπιν πίεσης ή καθοδήγησης από τρίτους.

  1. Ποιά είναι η διαφορά της θλίψης από την κατάθλιψη;

Κατά καιρούς στη ζωή μας, όλοι βιώνουμε καταστάσεις που μας προκαλούν θλίψη, οι οποίες συνδέονται συχνά με την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, την απώλεια εργασίας, ένα διαζύγιο, ακόμα και με κάποια άγχη της καθημερινής ζωής. Επίσης, κάποια απογοητευτικά γεγονότα μπορεί να μας προκαλέσουν συναισθήματα θλίψης. Βέβαια, είναι σημαντικό να γνωρίζετε πως τέτοιες καταστάσεις, όσο και αν πληγώνουν το κάθε άτομο, υποχωρούν σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου, ειδικά αν η αιτίες που τις προκάλεσαν έχουν εξαφανιστεί. Στην περίπτωση όμως που δεν υποχωρήσουν, αυτό μπορεί να αποτελεί σημάδι κατάθλιψης. Η κατάθλιψη αποτελεί μια διαταραχή κατά την οποία το άτομο διακατέχεται από αισθήματα αμφιβολίας, κούρασης, θλίψης, έλλειψης κινήτρων και ενδιαφέροντος. Σε κάποιες πιο σοβαρές περιπτώσεις, το άτομο μπορεί να σκέφτεται και το ενδεχόμενο αυτοκτονίας. Σε κάθε περίπτωση, αν τα συμπτώματα ανεπάρκειας διαρκέσουν πάνω από 2 εβδομάδες, θα πρέπει να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

Τι είναι φόβος και τι φοβία; Όπως είναι γνωστό σε κατάσταση κινδύνου ή απειλής αρχίζει να έρχεται ο φόβος. Ενεργοποιείται το άγχος για να είμαστε πλέον σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα είτε είναι αληθές είτε φαντασιακό. Τις περισσότερες φορές ωστόσο αφορά μία πραγματική απειλή την οποία βιώνει ο καθένας εσωτερικά στις σκέψεις του ή εξωτερικά π.χ. φόβος μην χάσω τη δουλειά μου. Το αίσθημα του φόβου ωστόσο λειτουργεί θετικά διότι χωρίς αυτό ο άνθρωπος δεν θα ήταν σε θέση να προστατεύσει τον εαυτό του και τους άλλους. Η φοβία από την άλλη δεν σχετίζεται με κάποια πραγματική απειλή, λαμβάνει διαστάσεις

Επιμέλεια Δήμητρα Χαρτοφύλη, φοιτήτρια Ψυχολογίας

Όσες περισσότερες πληροφορίες έχεις και όσο περισσότερο επιθυμείς να μιλήσεις γι’ αυτό, τόσο το καλύτερο. Βλέπετε λιγότερο τους φίλους σας από τότε που ξεκίνησαν να βγαίνουν ραντεβού με το νέο τους σύντροφο. Ή ίσως, όταν τους βλέπετε εκείνοι μοιάζουν αποτραβηγμένοι, ήρεμοι ή απογοητευμένοι και τότε εσείς αρχίζετε να ανησυχείτε.

Δε σας άρεσε ποτέ ο νέος τους σύντροφος, αλλά μήπως είναι κάτι περισσότερο από αυτό; Γνωρίζοντας πώς να αναγνωρίζουμε τα σημάδια μιας μη υγιούς σχέσης και πώς να προσφέρουμε υποστήριξη, θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά για τους φίλους μας, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο.

Ποιες είναι οι συχνότερες ερωτήσεις γύρω από τα διαζύγια; Τις συγκεντρώσαμε και απαντάμε σε αυτές. Να θυμάσαι όμως, αν κάτι είναι πιο δύσκολο στην πράξη να το διαχειριστείς, μη διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια ενός ειδικού, αλλά και παιδοψυχολόγου αν υπάρχουν παιδιά.   1. Πώς θα είναι η ζωή από εδώ και πέρα; Θα αλλάξει η καθημερινότητά μου; Είναι λογικό, να αναρωτιόμαστε τι μέλλει γενέσθαι από την στιγμή που παρθεί η απόφαση να ζήσει ένα ζευγάρι χωριστά. Πόσο θα αλλάξει η ζωή μου χωρίς αυτόν ή αυτήν; Η συνήθεια να συμβιώνεις με έναν άνθρωπο, ναι θα αλλάξει. Τα συναισθήματα, από την άλλη είναι πολλά.