«Δεν μου συνέβη κάτι σοβαρό»: Η αόρατη επίδραση της συναισθηματικής παραμέλησης
«Δεν μπορώ να παραπονιέμαι. Οι γονείς μου με αγαπούσαν.» «Δεν είχα μια δύσκολη παιδική ηλικία.» «Άλλοι πέρασαν πολύ χειρότερα από εμένα.» Πολλοί άνθρωποι που αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη ξεκινούν κάπως έτσι την ιστορία τους. Περιγράφουν μια παιδική ηλικία χωρίς εμφανή κακοποίηση, χωρίς ακραία γεγονότα
Κοινωνική απόρριψη και η σύνδεση της με αυτοκτονικό ιδεασμό και εγκληματικότητα
Γράφει η Αντιγόνη Κολιού Σήμερα γινόμαστε ολοένα και συχνότερα παθητικοί δέκτες εγκληματικών πράξεων και αυτοκτονικών τάσεων από νέους ανθρώπους και εφήβους. Οι επικρατούσες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, τα φαινόμενα εκφοβισμού και σχολικής βίας και η κοινωνική απόρριψη είναι συχνά οι αιτίες που ωθούν
Αυτογνωσία ή υπερανάλυση; Πότε η αυτοπαρατήρηση γίνεται παγίδα
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η αυτογνωσία παρουσιάζεται συχνά ως απαραίτητη προϋπόθεση ψυχικής ωρίμανσης και προσωπικής ανάπτυξης. Στη σύγχρονη κουλτούρα της ψυχολογικής πληροφορίας, η συνεχής αυτοπαρατήρηση ενθαρρύνεται σχεδόν ως αυτονόητη αρετή: να αναλύουμε τα συναισθήματά μας, να εντοπίζουμε «μοτίβα», να αξιολογούμε τις
Γιατί το overthinking σε κρατάει κολλημένο — και δεν είναι αυτό που νομίζεις
«Αν το σκεφτώ αρκετά, θα το καταλάβω και θα το λύσω». Είναι μια από τις πιο συχνές φράσεις όταν κάτι μας απασχολεί έντονα. Η υπόθεση πίσω από αυτή είναι απλή: αν το αναλύσω αρκετά, θα βγάλω άκρη και θα ηρεμήσω. Το πρόβλημα
Η Σχέση Εξουσίας ως Υποκατάστατο Ταυτότητας: «Αν δεν μπορώ να αγαπηθώ, θα ελέγχω».
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία Όταν η εξουσία γίνεται τρόπος ύπαρξης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν βιώνουν την εξουσία απλώς ως επιθυμία, αλλά ως ανάγκη. Όχι ως μέσο επίτευξης στόχων, αλλά ως βασικό μηχανισμό ύπαρξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έλεγχος δεν αφορά μόνο τον άλλον.
«Closure»: Χρειαζόμαστε πραγματικά απαντήσεις για να προχωρήσουμε;
Ο όρος closure αποδίδεται στα ελληνικά συνήθως ως «ψυχολογικό κλείσιμο» ή «συναισθηματική ολοκλήρωση». Ωστόσο, καμία από αυτές τις αποδόσεις δεν είναι πλήρως ακριβής. Υπονοούν μια τελική, σαφή κατάσταση — ότι κάτι “τελειώνει” εσωτερικά, μια τελική κατανόηση ή συναισθηματική ολοκλήρωση που
Η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης: ‘Οταν το παιδί που κάποτε πονούσε μαθαίνει ξανά να φροντίζει.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Η εμπιστοσύνη ως ψυχική μνήμη Η εμπιστοσύνη δεν είναι μια απλή επιλογή ούτε μια δεξιότητα που αποκτάται μέσα από λογικά επιχειρήματα. Είναι μια βαθιά ενσωματωμένη ψυχική μνήμη, η οποία διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις ζωής και πως
Ενσυναίσθηση ή υπερπροσαρμογή; Όταν το “καταλαβαίνω τους άλλους” κοστίζει
Η ενσυναίσθηση θεωρείται συχνά ένδειξη ψυχολογικής ωριμότητας και βασικό στοιχείο υγιών σχέσεων. Η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς την εμπειρία του άλλου και να ανταποκρίνεται με ευαισθησία διευκολύνει τη σύνδεση και την κατανόηση. Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η ενσυναίσθηση
Η Ψυχολογία της Παρένθετης Μητέρας. Τα Ψυχολογικά Μοτίβα κατά την Κύηση, τον Τοκετό και τον Αποχωρισμό του Βρέφους.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Υπάρχουν μορφές μητρότητας που δεν χωρούν εύκολα σε λέξεις. Η παρένθετη μητρότητα είναι μία από αυτές. Πρόκειται για μια εμπειρία όπου το σώμα γνωρίζει, η καρδιά συμμετέχει, αλλά ο ρόλος της «μητέρας» επαναπροσδιορίζεται εκ βάθρων. Η
Το «Ψεύτικο Εγώ» του Κακοποιημένου Ανθρώπου: Τα Προσωπεία της Προσαρμογής και του Φόβου
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Όταν η επιβίωση γίνεται ταυτότητα Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο άνθρωποι εξιστορούν περιστατικά κακοποίησης που έχουν υποστεί. Συχνά γίνεται η ερώτηση αν η κακοποίηση στις σχέσεις και τις διαπροσωπικές επαφές έχουν