(+30) 211 218 4311
info@traumahelp.gr

Αρνητικές Σκέψεις

Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου Υπάρχουν μέρες που ξυπνάς και αισθάνεσαι ότι επιτέλους κάτι μέσα σου έχει ηρεμήσει. Δεν σκέφτεσαι τόσο. Δεν ψάχνεις απαντήσεις. Δεν σε βαραίνει πια το ίδιο εκείνη η απουσία. Κάνεις τη ζωή σου, γελάς, βγαίνεις, δουλεύεις, γνωρίζεις καινούργιους

Η εφηβεία είναι μια περίοδος έντονων βιολογικών, γνωστικών και κοινωνικών αλλαγών. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, ότι και ο τρόπος με τον οποίο οι έφηβοι βιώνουν και εκφράζουν τον ψυχικό πόνο διαφέρει σημαντικά από εκείνον των ενηλίκων. Ένας έφηβος που δυσκολεύεται

Πόσο αντικειμενικά σκεφτόμαστε πραγματικά; Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι λαμβάνουν αποφάσεις με βάση τη λογική, τα διαθέσιμα στοιχεία και την προσωπική τους κρίση. Ωστόσο, η έρευνα στη γνωστική ψυχολογία δείχνει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν λειτουργεί ως ένας απόλυτα αντικειμενικός «υπολογιστής».

Η έναρξη μιας νέας σχολικής χρονιάς αποτελεί μια σημαντική αλλαγή για κάθε παιδί. Για κάποια παιδιά συνοδεύεται από ενθουσιασμό για τη συνάντηση με φίλους, νέες εμπειρίες και καινούριες γνώσεις. Για άλλα, όμως, η επιστροφή στο σχολείο μπορεί να προκαλέσει έντονη

Γράφει η Αντιγόνη Κολιού  Σήμερα, τόσο στα social media, όσο και στην καθημερινή ζωή, βομβαρδιζόμαστε με μηνύματα αδιάκοπης καταναγκαστικής αισιοδοξίας, που δεν λειτουργεί ως πηγή θετικότητας, αλλά ως ένα είδος συναισθηματικής καταπίεσης. Μηνύματα "θετικότητας" και αποσιώπησης αρνητικών βιωμάτων, κατακλύζουν την οθόνη

Ένας άνθρωπος που έχει βιώσει ένα τραυματικό γεγονός μπορεί να αισθανθεί ξαφνικά αυξημένο άγχος, θλίψη ή έντονη συναισθηματική φόρτιση χωρίς να καταλαβαίνει αμέσως τον λόγο. Μερικές φορές, μόνο αργότερα συνειδητοποιεί ότι πλησιάζει η επέτειος ενός σημαντικού γεγονότος, όπως η ημερομηνία

Η τεχνολογία αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Η εργασία, η εκπαίδευση, η επικοινωνία, η ενημέρωση και η ψυχαγωγία πραγματοποιούνται σε μεγάλο βαθμό μέσω ψηφιακών συσκευών. Παρότι η εξέλιξη αυτή έχει προσφέρει σημαντικά οφέλη, η συνεχής έκθεση σε οθόνες

«Δεν μπορώ να παραπονιέμαι. Οι γονείς μου με αγαπούσαν.» «Δεν είχα μια δύσκολη παιδική ηλικία.» «Άλλοι πέρασαν πολύ χειρότερα από εμένα.» Πολλοί άνθρωποι που αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη ξεκινούν κάπως έτσι την ιστορία τους. Περιγράφουν μια παιδική ηλικία χωρίς εμφανή κακοποίηση, χωρίς ακραία γεγονότα

Γράφει η Αντιγόνη Κολιού Σήμερα γινόμαστε ολοένα και συχνότερα παθητικοί δέκτες εγκληματικών πράξεων και αυτοκτονικών τάσεων από νέους ανθρώπους και εφήβους. Οι επικρατούσες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, τα φαινόμενα εκφοβισμού και σχολικής βίας και η κοινωνική απόρριψη είναι συχνά οι αιτίες που ωθούν

Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η αυτογνωσία παρουσιάζεται συχνά ως απαραίτητη προϋπόθεση ψυχικής ωρίμανσης και προσωπικής ανάπτυξης. Στη σύγχρονη κουλτούρα της ψυχολογικής πληροφορίας, η συνεχής αυτοπαρατήρηση ενθαρρύνεται σχεδόν ως αυτονόητη αρετή: να αναλύουμε τα συναισθήματά μας, να εντοπίζουμε «μοτίβα», να αξιολογούμε τις