Από το διαγενεακό τραύμα στο gentle parenting: Οι προκλήσεις της γονεϊκότητας
Δρ. Μαρία Μουζάκη, Κοινωνιολόγος-Σύμβουλος, MA, MSc Αν είσαι νέος γονιός κάπου ανάμεσα στα 30-45, τότε σίγουρα έχεις ακούσει για το gentle parenting και το πόσο σημαντικό είναι να μην κάνεις τα λάθη των γονιών σου. Τι είναι όμως το gentle parenting
Όταν η αγάπη δεν έχει όρια: γιατί “επιτρέπουμε” στους ανθρώπους που αγαπάμε να μας πληγώνουν;
Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου Υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους θα δίναμε τα πάντα. Την εμπιστοσύνη μας, τον χρόνο μας, την κατανόησή μας, δεύτερες ευκαιρίες, τρίτες ευκαιρίες και πολλές φορές ακόμη και δικαιολογίες για συμπεριφορές που αν προέρχονταν από κάποιον άλλον, δεν θα
«Δεν μου συνέβη κάτι σοβαρό»: Η αόρατη επίδραση της συναισθηματικής παραμέλησης
«Δεν μπορώ να παραπονιέμαι. Οι γονείς μου με αγαπούσαν.» «Δεν είχα μια δύσκολη παιδική ηλικία.» «Άλλοι πέρασαν πολύ χειρότερα από εμένα.» Πολλοί άνθρωποι που αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη ξεκινούν κάπως έτσι την ιστορία τους. Περιγράφουν μια παιδική ηλικία χωρίς εμφανή κακοποίηση, χωρίς ακραία γεγονότα
Αυτογνωσία ή υπερανάλυση; Πότε η αυτοπαρατήρηση γίνεται παγίδα
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η αυτογνωσία παρουσιάζεται συχνά ως απαραίτητη προϋπόθεση ψυχικής ωρίμανσης και προσωπικής ανάπτυξης. Στη σύγχρονη κουλτούρα της ψυχολογικής πληροφορίας, η συνεχής αυτοπαρατήρηση ενθαρρύνεται σχεδόν ως αυτονόητη αρετή: να αναλύουμε τα συναισθήματά μας, να εντοπίζουμε «μοτίβα», να αξιολογούμε τις
Διαταραχές προσωπικότητας και Έγκλημα: τι ΔΕΝ δείχνουν τα δεδομένα
Η σύνδεση μεταξύ διαταραχών προσωπικότητας και εγκληματικής συμπεριφοράς αποτελεί ένα από τα πιο παρεξηγημένα ζητήματα στον δημόσιο λόγο γύρω από την ψυχική υγεία. Συχνά, μετά από σοβαρά εγκλήματα, τα μέσα ενημέρωσης και οι διαδικτυακές συζητήσεις επιχειρούν να ερμηνεύσουν τη βίαιη
Ψυχολογική ασφάλεια: γιατί δεν αρκεί να «μιλάμε ανοιχτά»
Η αρχική της διατύπωση του όρου ψυχολογική ασφάλεια (psychological safety) έγινε από την Amy Edmondson και αφορά όχι απλώς την ελευθερία έκφρασης, αλλά την αντίληψη ότι ένα περιβάλλον είναι ασφαλές για διαπροσωπικό ρίσκο (Edmondson, 1999). Το κρίσιμο στοιχείο είναι το
Οικογένεια και ενηλικίωση: Όταν η αγάπη δεν σημαίνει υποχρέωση
Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου Η οικογένεια αποτελεί τον πρώτο καθρέφτη μέσα από τον οποίο μαθαίνουμε ποιοι είμαστε. Είναι το πλαίσιο στο οποίο χτίζονται οι πρώτες μας σχέσεις, οι πρώτες μας προσδοκίες από τους άλλους, αλλά και η πρώτη εικόνα που διαμορφώνουμε
Η Σχέση Εξουσίας ως Υποκατάστατο Ταυτότητας: «Αν δεν μπορώ να αγαπηθώ, θα ελέγχω».
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία Όταν η εξουσία γίνεται τρόπος ύπαρξης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν βιώνουν την εξουσία απλώς ως επιθυμία, αλλά ως ανάγκη. Όχι ως μέσο επίτευξης στόχων, αλλά ως βασικό μηχανισμό ύπαρξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έλεγχος δεν αφορά μόνο τον άλλον.
Η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης: ‘Οταν το παιδί που κάποτε πονούσε μαθαίνει ξανά να φροντίζει.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Η εμπιστοσύνη ως ψυχική μνήμη Η εμπιστοσύνη δεν είναι μια απλή επιλογή ούτε μια δεξιότητα που αποκτάται μέσα από λογικά επιχειρήματα. Είναι μια βαθιά ενσωματωμένη ψυχική μνήμη, η οποία διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις ζωής και πως
Ενσυναίσθηση ή υπερπροσαρμογή; Όταν το “καταλαβαίνω τους άλλους” κοστίζει
Η ενσυναίσθηση θεωρείται συχνά ένδειξη ψυχολογικής ωριμότητας και βασικό στοιχείο υγιών σχέσεων. Η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς την εμπειρία του άλλου και να ανταποκρίνεται με ευαισθησία διευκολύνει τη σύνδεση και την κατανόηση. Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η ενσυναίσθηση