Γιατί δύο ψυχολόγοι μπορεί να χρησιμοποιήσουν διαφορετικά ψυχομετρικά εργαλεία;
Είναι μια από τις πιο συχνές απορίες που έχουν οι άνθρωποι όταν πρόκειται να περάσουν από μια ψυχολογική αξιολόγηση: «Γιατί ένας ψυχολόγος μου χορήγησε ένα συγκεκριμένο τεστ, ενώ κάποιος άλλος χρησιμοποίησε διαφορετικό;» ή «Ποιο από τα δύο είναι το σωστό;» Η
Ανεπαρκώς τεκμηριωμένες ψυχολογικές γνωματεύσεις: Πώς μπορούν να επηρεάσουν την απονομή της δικαιοσύνης;
Η ψυχολογική γνωμάτευση αποτελεί ένα σημαντικό επιστημονικό εργαλείο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών. Σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής κακοποίησης, επιμέλειας ανηλίκων, αποζημιώσεων λόγω ψυχικής βλάβης ή εκτίμησης της επικινδυνότητας ενός ατόμου, οι δικαστικές αρχές καλούνται να αξιολογήσουν
Γιατί είναι σημαντική η ψυχολογική αξιολόγηση σε περίπτωση κακοποίησης;
Γράφει η Μήτρογλου Ζαφειρία, Η κακοποίηση αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο που μπορεί να επηρεάσει βαθιά τη συναισθηματική, γνωστική και κοινωνική λειτουργικότητα του ατόμου. Η ψυχολογική αξιολόγηση σε περιπτώσεις κακοποίησης έχει ως στόχο τη διερεύνηση των ψυχολογικών επιπτώσεων που
Ψυχομετρικά τεστ: τι μπορούν και τι δεν μπορούν να αποδείξουν
Τα ψυχομετρικά τεστ χρησιμοποιούνται σήμερα σε πολλαπλά πλαίσια: στην κλινική αξιολόγηση, στη σχολική και επαγγελματική συμβουλευτική, στην επιλογή προσωπικού, στη δικαστική ψυχολογία και στην έρευνα. Παρά τη συχνή χρήση τους, όμως, γύρω από τα τεστ εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές παρανοήσεις.
Risk assessment: εκτίμηση επικινδυνότητας ή ψευδαίσθηση ελέγχου;
Τα εργαλεία αξιολόγησης επικινδυνότητας δεν παράγουν προβλέψεις με την έννοια της βεβαιότητας. Παράγουν εκτιμήσεις πιθανότητας, βασισμένες σε παράγοντες που έχουν συσχετιστεί εμπειρικά με αυξημένο κίνδυνο, όπως το ιστορικό βίας, η πρώιμη έναρξη παραβατικής συμπεριφοράς ή συγκεκριμένοι δυναμικοί παράγοντες (Douglas &
Screening vs Διάγνωση: γιατί η σύγχυση κοστίζει
Τι είναι το screening και τι δεν είναι Τα εργαλεία screening έχουν σχεδιαστεί ως μηχανισμοί πρώτης γραμμής για την ανίχνευση πιθανής συμπτωματολογίας. Δεν αποδίδουν διάγνωση ούτε προορίζονται για κατηγορηματικές αποφάσεις σε ατομικό επίπεδο. Εργαλεία όπως το PHQ-9 (Kroenke et al., 2001)
Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Μπορεί κάποιος να προσποιείται ψυχολογικά συμπτώματα; Η έννοια του malingering και τα όρια της κλινικής αξιολόγησης
Η πιθανότητα ένα άτομο να προσποιείται ή να υπερβάλλει ψυχολογικά συμπτώματα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα στην κλινική και ψυχιατροδικαστική αξιολόγηση. Το ερώτημα αυτό εμφανίζεται συχνά σε πλαίσια όπου υπάρχουν εξωτερικά διακυβεύματα, όπως δικαστικές διαδικασίες ή αιτήματα αποζημίωσης,
Γονική μέριμνα, επιμέλεια και δικαστικές διαμάχες: Ποιο είναι το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού;
Η έννοια του «βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού» αποτελεί τον θεμέλιο λίθο κάθε δικαστικής απόφασης που αφορά ανηλίκους, ιδίως σε υποθέσεις επιμέλειας, επικοινωνίας και γονικής μέριμνας. Παρά τη συχνή χρήση της, η έννοια δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε μονοσήμαντη· πρόκειται για
ΔΕΠΥ στους Ενήλικες: Γιατί πολλοί άνθρωποι διαγιγνώσκονται αργά
Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) θεωρούνταν για δεκαετίες μια διαταραχή που αφορά κυρίως τα παιδιά. Ωστόσο, η σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι για σημαντικό ποσοστό ανθρώπων τα συμπτώματα συνεχίζονται και στην ενήλικη ζωή. Εκτιμάται ότι περίπου 2–5% των