Freeze, Fight, Flight ή Fawn; Πώς αντιδρά ο εγκέφαλος όταν αντιλαμβάνεται κίνδυνο
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάποιοι άνθρωποι, μπροστά σε έναν κίνδυνο, αντιδρούν αμέσως, ενώ άλλοι μένουν ακίνητοι ή δυσκολεύονται ακόμη και να μιλήσουν; Ίσως έχετε ακούσει κάποιον να λέει «πάγωσα», «δεν μπορούσα να αντιδράσω» ή «ένιωθα ότι λειτουργούσα στον αυτόματο πιλότο».
Γιατί έχουμε την τάση να μας λυπούνται;
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα. Στο σήμερα παρατηρείται μια αβάσταχτη κοινωνική δίψα : πολλοί άνθρωποι φαίνεται να επιδιώκουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, τη λύπηση των άλλων. Η έκθεση του προσωπικού πόνου έχει αποκτήσει πρωτοφανή δημόσια ορατότητα. Από τις αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα μέχρι
Υπερπαθολογικοποίηση: Όταν η ανθρώπινη δυσκολία μετατρέπεται σε διαταραχή
Γράφει η Πηνελόπη Πόπα Όσο περνάνε τα χρόνια , όλο και αυξάνεται η ανησυχία γύρω από το φαινόμενο της υπερπαθολογικοποίησης (overpathologization) στην ψυχική υγεία. Ο όρος αναφέρεται στην τάση να ερμηνεύονται φυσιολογικές ανθρώπινες αντιδράσεις, όπως η θλίψη, το άγχος, η απογοήτευση
«Δεν μου συνέβη κάτι σοβαρό»: Η αόρατη επίδραση της συναισθηματικής παραμέλησης
«Δεν μπορώ να παραπονιέμαι. Οι γονείς μου με αγαπούσαν.» «Δεν είχα μια δύσκολη παιδική ηλικία.» «Άλλοι πέρασαν πολύ χειρότερα από εμένα.» Πολλοί άνθρωποι που αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη ξεκινούν κάπως έτσι την ιστορία τους. Περιγράφουν μια παιδική ηλικία χωρίς εμφανή κακοποίηση, χωρίς ακραία γεγονότα