Ναρκισσιστής, Διπολική, Τοξικός: Όταν η ψυχολογική γλώσσα γίνεται στερεότυπο
Τα τελευταία χρόνια, η ψυχολογική ορολογία έχει περάσει από το θεραπευτικό πλαίσιο στον δημόσιο λόγο και ιδιαίτερα στα social media. Όροι όπως «ναρκισσιστής», «διπολική», «τοξικός» ή «gaslighting» χρησιμοποιούνται πλέον ευρέως για να περιγράψουν καθημερινές διαπροσωπικές εμπειρίες. Παρά τη θετική συμβολή αυτής
Sextortion σε Ενήλικες: Η αόρατη επιδημία που δεν συζητάμε
Το sextortion σε ενήλικες αποτελεί μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες μορφές ψηφιακού εκβιασμού. Παρά την αυξανόμενη δημοσιότητα γύρω από τα περιστατικά που αφορούν ανηλίκους, η εμπειρία των ενηλίκων θυμάτων παραμένει συχνά αόρατη τόσο στην έρευνα, όσο και στον δημόσιο διάλογο. Ο
Ψηφιακή Συναίνεση: Νομική έννοια ή ψυχολογική δεξιότητα;
Η έννοια της συναίνεσης έχει αποτελέσει κεντρικό άξονα της σύγχρονης συζήτησης γύρω από τη σεξουαλική αυτονομία, τη διαπροσωπική ασφάλεια και τα δικαιώματα στο ψηφιακό περιβάλλον. Με την επέκταση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης στις ψηφιακές πλατφόρμες, η συναίνεση δεν αφορά πλέον αποκλειστικά
Ναρκισσισμός, Τραύμα, Gaslighting: Πώς οι κλινικοί όροι έγιναν hashtags
Όροι όπως «ναρκισσισμός», «τραύμα» και «gaslighting» έχουν μετακινηθεί από το θεραπευτικό και ερευνητικό πλαίσιο στη γλώσσα των social media. Η μετακίνηση αυτή δεν είναι επιφανειακή· μετασχηματίζει τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα ερμηνεύουν σχέσεις, συγκρούσεις και προσωπικές δυσκολίες. Η
Αυτοδιάγνωση: Από την ευαισθητοποίηση στην υπερ-παθολογικοποίηση
ΣυμΗ αυτοδιάγνωση στην ψυχική υγεία αποτελεί πλέον συχνό φαινόμενο στην ψηφιακή εποχή. Μέσα από social media, checklists και σύντομα βίντεο, όροι όπως «τραύμα», «ναρκισσισμός» και «αγχώδης διαταραχή» υιοθετούνται χωρίς κλινική αξιολόγηση. Πότε όμως η ενημέρωση μετατρέπεται σε υπερ-παθολογικοποίηση; Η αυξημένη παρουσία θεμάτων
Η Ενσυναίσθηση στην Ψηφιακή Εποχή: Αυξάνεται, Μειώνεται ή Μετασχηματίζεται;
Η συζήτηση περί «πτώσης της ενσυναίσθησης» στην ψηφιακή εποχή συχνά βασίζεται σε ηθικό πανικό παρά σε συστηματική τεκμηρίωση. Η εμπειρική βιβλιογραφία δεν υποστηρίζει μια γραμμική μείωση της ενσυναίσθησης λόγω τεχνολογίας. Αντίθετα, δείχνει μετασχηματισμό των συνθηκών υπό τις οποίες ενεργοποιούνται οι
Δικαίωμα στη Λήθη: Ψηφιακή Μνήμη και Τραύμα
Το «δικαίωμα στη λήθη» κατοχυρώθηκε νομικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του General Data Protection Regulation (GDPR), προβλέποντας υπό προϋποθέσεις τη διαγραφή προσωπικών δεδομένων. Νομικά, αποτελεί μηχανισμό προστασίας της ιδιωτικότητας. Ψυχολογικά, όμως, αφορά κάτι βαθύτερο: τη δυνατότητα του ατόμου να αποδεσμεύεται
Όταν η θυματοποίηση γίνεται περιεχόμενο
Η ψηφιακή εποχή έχει μετατρέψει τη βία και τη θυματοποίηση σε άμεσα διαμοιράσιμο περιεχόμενο. Περιστατικά κακοποίησης ή προσωπικών στιγμών κρίσης καταγράφονται, αναρτώνται και αναπαράγονται σε πραγματικό χρόνο. Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο την τεχνολογία· αφορά και τη συλλογική μας
Η τεχνολογία δεν καταστρέφει τις σχέσεις — Αποκαλύπτει τις ρωγμές τους
Η δημόσια συζήτηση συχνά αποδίδει στην τεχνολογία και στα κοινωνικά δίκτυα τον ρόλο «καταστροφέα» των σχέσεων. Ωστόσο, η σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει μια πιο σύνθετη εικόνα: οι ψηφιακές πλατφόρμες λειτουργούν κυρίως ως επιταχυντές και ενισχυτές προϋπαρχόντων σχεσιακών μοτίβων. Το άρθρο
Το μεγαλύτερο ψέμα για την ψυχική υγεία στα social media
Η αυξανόμενη παραγωγή περιεχομένου ψυχικής υγείας στα κοινωνικά δίκτυα έχει συμβάλει στη μείωση του στίγματος, αλλά ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει ένα νέο οικοσύστημα απλουστευμένων αφηγήσεων. Το «μεγαλύτερο ψέμα» δεν αφορά την αξία της ψυχοεκπαίδευσης, αλλά την υπόθεση ότι σύνθετα ψυχικά φαινόμενα
