Δεν είναι όλες οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις ίδιες: rumination ή ιδεοληψία;
Οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις συχνά περιγράφονται με τον ίδιο τρόπο: «το σκέφτομαι συνέχεια», «δεν μπορώ να το βγάλω από το μυαλό μου». Αυτή η ομοιότητα στην περιγραφή οδηγεί εύκολα στη σύγχυση μεταξύ διαφορετικών φαινομένων. Ωστόσο, το rumination και οι ιδεοληψίες δεν
Η Σχέση Εξουσίας ως Υποκατάστατο Ταυτότητας: «Αν δεν μπορώ να αγαπηθώ, θα ελέγχω».
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία Όταν η εξουσία γίνεται τρόπος ύπαρξης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν βιώνουν την εξουσία απλώς ως επιθυμία, αλλά ως ανάγκη. Όχι ως μέσο επίτευξης στόχων, αλλά ως βασικό μηχανισμό ύπαρξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έλεγχος δεν αφορά μόνο τον άλλον.
«Closure»: Χρειαζόμαστε πραγματικά απαντήσεις για να προχωρήσουμε;
Ο όρος closure αποδίδεται στα ελληνικά συνήθως ως «ψυχολογικό κλείσιμο» ή «συναισθηματική ολοκλήρωση». Ωστόσο, καμία από αυτές τις αποδόσεις δεν είναι πλήρως ακριβής. Υπονοούν μια τελική, σαφή κατάσταση — ότι κάτι “τελειώνει” εσωτερικά, μια τελική κατανόηση ή συναισθηματική ολοκλήρωση που
Γιατί δύο πραγματογνωμοσύνες μπορεί να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα
Η προσδοκία ότι μια ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη θα αποδώσει ένα μοναδικό, αντικειμενικά «σωστό» συμπέρασμα είναι περισσότερο αντανάκλαση του πώς φανταζόμαστε την επιστήμη, παρά του πώς λειτουργεί στην πράξη η κλινική και δικανική αξιολόγηση. Η ψυχολογία —ιδίως όταν εφαρμόζεται σε νομικά συμφραζόμενα—
Η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης: ‘Οταν το παιδί που κάποτε πονούσε μαθαίνει ξανά να φροντίζει.
Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Δικαστική Ψυχολόγος) Η εμπιστοσύνη ως ψυχική μνήμη Η εμπιστοσύνη δεν είναι μια απλή επιλογή ούτε μια δεξιότητα που αποκτάται μέσα από λογικά επιχειρήματα. Είναι μια βαθιά ενσωματωμένη ψυχική μνήμη, η οποία διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις ζωής και πως
Ενσυναίσθηση ή υπερπροσαρμογή; Όταν το “καταλαβαίνω τους άλλους” κοστίζει
Η ενσυναίσθηση θεωρείται συχνά ένδειξη ψυχολογικής ωριμότητας και βασικό στοιχείο υγιών σχέσεων. Η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς την εμπειρία του άλλου και να ανταποκρίνεται με ευαισθησία διευκολύνει τη σύνδεση και την κατανόηση. Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η ενσυναίσθηση
Γιατί οι άνθρωποι θέλουν να «βρουν τι έχουν»
Η διατύπωση «θέλω να βρω τι έχω» φαίνεται αυτονόητη. Υπονοεί όμως ότι υπάρχει μια σαφής, σταθερή οντότητα που μπορεί να εντοπιστεί και να ονοματιστεί. Στην ψυχική υγεία, αυτή η υπόθεση είναι συχνά υπεραπλουστευτική. Οι διαγνώσεις είναι χρήσιμες κατηγοριοποιήσεις, αλλά δεν
High performers και burnout: γιατί «καίγονται» οι πιο ικανοί
Η ιδέα ότι «οι πιο ικανοί καίγονται περισσότερο» είναι ελκυστική, αλλά επιστημονικά ατελής. Το burnout δεν είναι παράγωγο της ικανότητας καθεαυτής, ούτε αποτέλεσμα «υπερβολικής προσπάθειας». Πρόκειται για σύνδρομο που αναδύεται όταν οι απαιτήσεις της εργασίας υπερβαίνουν συστηματικά τους διαθέσιμους πόρους,
Μπορεί κάποιος να προσποιείται ψυχολογικά συμπτώματα; Η έννοια του malingering και τα όρια της κλινικής αξιολόγησης
Η πιθανότητα ένα άτομο να προσποιείται ή να υπερβάλλει ψυχολογικά συμπτώματα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα στην κλινική και ψυχιατροδικαστική αξιολόγηση. Το ερώτημα αυτό εμφανίζεται συχνά σε πλαίσια όπου υπάρχουν εξωτερικά διακυβεύματα, όπως δικαστικές διαδικασίες ή αιτήματα αποζημίωσης,
Στυλ προσκόλλησης: εργαλείο κατανόησης ή νέο labeling;
Τα τελευταία χρόνια, οι όροι «secure», «anxious», «avoidant» έχουν μετακινηθεί από την επιστημονική βιβλιογραφία στα social media. Στο Instagram και στο TikTok, τα στυλ προσκόλλησης (attachment styles) παρουσιάζονται συχνά ως γρήγορα ερμηνευτικά σχήματα για κάθε δυσκολία στις σχέσεις. Αυτό δημιουργεί