(+30) 211 218 4311
info@traumahelp.gr

Εγκληματικότητα

Γράφει η Σταυριανή Μανωλά Η σύνδεση της ψυχικής ασθένειας με την εγκληματικότητα αποτελεί ένα από τα πιο ανθεκτικά και επιβλαβή στερεότυπα στη δημόσια σφαίρα. Η εικόνα του «επικίνδυνου ψυχικά πάσχοντα» αναπαράγεται συστηματικά από τον κινηματογράφο, τη μυθοπλασία και συχνά από τον

Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Η αποδόμηση του στερεοτύπου Η κοινωνική αναπαράσταση του εγκληματία παραμένει έντονα συνδεδεμένη με εικόνες αποδιοργάνωσης, χαμηλής κοινωνικής ένταξης και εμφανών ψυχοπαθολογικών χαρακτηριστικών. Ωστόσο, η σύγχρονη εγκληματολογική και δικαστική ψυχολογική έρευνα των τελευταίων

Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (BSc Φιλοσοφίας, Παιδαγωικών και Ψυχολογίας, BSc Ψυχολογίας, MSc Δικαστικής Ψυχολογίας) Η ψυχοπαθητική προσωπικότητα περιλαμβάνει πολλαπλά συστατικά, όπως συναισθηματική αδυναμία, επιφανειακή γοητεία, παραβατική συμπεριφορά και δυσκολία στη διατήρηση σταθερών κοινωνικών δεσμών. Παραδοσιακές προσεγγίσεις έδωσαν βαρύτητα είτε σε βιογενετικούς παράγοντες είτε σε

Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (Απόφοιτη Φ.Π.Ψ, Απόφοιτη Ψυχολογίας, Τελειόφοιτη Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Δικαστικής Ψυχολογίας) Η παραβατική συμπεριφορά στην εφηβεία αποτελεί ένα σύνθετο, πολυπαραγοντικό ψυχοκοινωνικό φαινόμενο, το οποίο δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς μέσα από απλουστευτικές αιτιολογήσεις που εστιάζουν αποκλειστικά στην έλλειψη πειθαρχίας, στην ατομική «κακή

Η διαχείριση της εγκληματικότητας δεν μπορεί να περιορίζεται στην επιβολή ποινών· απαιτείται συστηματική εκτίμηση κινδύνου και υποτροπής. Η εκτίμηση κινδύνου αξιολογεί την πιθανότητα ένα άτομο να διαπράξει οποιοδήποτε έγκλημα στο μέλλον, ενώ η εκτίμηση υποτροπής εστιάζει στην πιθανότητα εκ νέου

Τι είναι η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD); Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή ή πιο ευρέως γνωστή στον χώρο της ψυχολογίας OCD (Obsessive-Compulsive Disorder) είναι μία χρόνια νευροψυχιατρική διαταραχή με επιπολασμό στην κοινότητα 1.6% σύμφωνα με έρευνες που χαρακτηρίζεται τόσο από ιδεοληψίες (ενοχλητικές, επαναλαμβανόμενες, ανεπιθύμητες

Η κακοποίηση παιδιών αποτελεί πολύπλευρο κοινωνικό και δημόσιο υγειονομικό πρόβλημα, με ποικίλες μορφές — σωματική, σεξουαλική, συναισθηματική, παραμέληση — που συμβαίνουν σε διαφορετικά πλαίσια: στο σπίτι, στο σχολείο, σε δομές ή στο διαδίκτυο. Ο εντοπισμός της δεν βασίζεται σε έναν

Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία (BSc Φιλοσοφίας, Παιδαγωικών και Ψυχολογίας, BSc Ψυχολογίας, MSc Δικαστικής Ψυχολογίας)     Σε πολλά κακοποιητικά σπίτια, τα ζώα συντροφιάς συχνά γίνονται οι πρώτοι στόχοι βίας. Τα κατοικίδια μπορεί να κακοποιούνται απευθείας ή να υποβάλλονται σε σωματικό ή ψυχολογικό στρες, είτε

Γράφει η Γωγώ Παπασωτηρίου    Κανείς δεν γεννιέται ένοχος∙ γίνεται. Και πριν γίνει, υπήρξε ένας άνθρωπος — με φόβους, απώλειες και στιγμές που δεν αντέχονταν. Πίσω από κάθε πράξη που σοκάρει, υπάρχει μια αλυσίδα γεγονότων, συναισθημάτων και εμπειριών που δεν ειπώθηκαν ποτέ όπως

Ιεροδιακόνου-Τσιμπίδη Φλωρεντία    Τις δύο υποθέσεις των δολοφονημένων παιδιών όλοι μας, έστω σε κάποιον βαθμό, έχουμε παρακολουθήσει. Όλο και σε κάποιο site ή σε κάποιες ειδήσεις έχουμε μάθει κάποια νέα εξέλιξη. Είτε στο κινητό, είτε στην οθόνη της τηλεόρασης μας έχουν