info@example.com

Σχετικά Άρθρα

Το Μοναδικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας και Ηλ/κού Τραύματος στην Ελλάδα!

Title Image

Blog

Πώς να μιλήσω στα παιδιά μου για ένα στυγερό έγκλημα;

 

Γράφει η Θάλεια Ταγάρα, 

Εγκλήματα, ληστείες, βία. Τρία πράγματα που κυριαρχούν αυτές τις μέρες και που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα προβάλλουν συνεχώς. Τα παιδιά έρχονται πολλές φορές αντιμέτωπα με σκληρές εικόνες και λόγια τα οποία μπορεί να τα επηρεάσουν ή να τους δημιουργήσουν κάποιο τραύμα. Μπορεί να νιώσουν φόβο, θυμό, θλίψη ακόμα και αν δεν έχουν καταλάβει ακριβώς τι έχει συμβεί. Εδώ ακριβώς είναι απαραίτητη η δική σας συμβολή έτσι ώστε να τα βοηθήσετε να καταλάβουν ένα δυσάρεστο γεγονός χωρίς να επηρεαστούν πολύ ψυχολογικά. Πως λοιπόν μπορείτε να μιλήσετε στα παιδιά σας για ένα στυγερό έγκλημα όπως αυτό που συνέβη στην Πάτρα;

Τα παιδιά μικρής ηλικίας (2-6) δεν χρειάζεται να γνωρίζουν εγκληματικά γεγονότα εκτός και αν δείτε να συζητάνε κάτι μεταξύ την ώρα που παίζουν ή αν αναφέρουν κάτι σε εσάς. Καλό θα ήταν να περιμένετε να δείτε ειδήσεις αφού το παιδί κοιμηθεί έτσι ώστε να μην έρχεται σε επαφή με τις σκληρές εικόνες που συνηθίζουν να προβάλλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Προσπαθήστε να κάνετε τα δύσκολα απλά, εξηγώντας με απλά λόγια και χωρίς να υπεραναλύετε ένα γεγονός, συμπληρώνοντας στο τέλος πως το περιστατικό το έχει αναλάβει η αστυνομία, για να περιορίσετε την ανησυχία του. Σε ένα ασφαλές περιβάλλον τα πράγματα είναι πάντα καλύτερα. Κάντε το παιδί σας να αισθανθεί ότι η οικογένεια σας δεν κινδυνεύει. Αγκαλιάστε το, δείξτε του την παρουσία σας και ότι δεν έχει λόγο να φοβάται και έτσι το παιδί θα ηρεμήσει και θα νιώσει και πάλι ασφάλεια.

Σε ηλικίες 7-12 που το παιδί καταλαβαίνει παραπάνω πράγματα και είναι πιο δύσκολο να ξεφύγει απο τα γεγονότα, αν όντως έχει ακούσει ή έχει δει κάτι, καλό θα είναι πρώτα να ρωτήσετε τι γνωρίζει το ίδιο πριν περάσετε σε περαιτέρω εξηγήσεις και το αγχώσετε παραπάνω. Να είστε άμεσοι και ειλικρινείς έτσι ώστε το παιδί να σας εμπιστευτεί και σε επόμενο περιστατικό να ρωτήσει πάλι εσάς χωρίς όμως να μπαίνετε σε πολλές λεπτομέρειες. Δώστε απλά μια γενική εικόνα του τι έχει συμβεί και πείτε τους ότι οι υπεύθυνοι για το έγκλημα έχουν συλληφθεί. Εξηγήστε του ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πολλές φορές υπερβάλλουν για την αύξηση της τηλεθέασης και πως πολλές λέξεις και εικόνες έχουν σκοπό να τραβήξουν το κοινό έτσι ώστε να μπορεί να είναι σε θέση να κρίνει και μόνο του τα γεγονότα αργότερα.

Μη φοβηθείτε που το παιδί σας έρχεται σε επαφή με σκληρές εικόνες και βιώνει κάποια δυσάρεστα και αρνητικά συναισθήματα, γιατί είναι μια διαδικασία απαραίτητη για να καταλάβει και να αποστασιοποιηθεί απο άσχημες πράξεις,  να καταλάβει τις αιτίες που κρύβονται απο πίσω και γιατί όχι αργότερα ίσως και να συμμετάσχει ενεργά στο να κάνει τα πράγματα καλύτερα.

Οι έφηβοι είναι σε μια ηλικία κατά την οποία ουσιαστικά μέσω του διαδικτύου ή του σχολείου είναι πολύ πιθανόν να γνωρίζουν ένα γεγονός. Μπορεί να έχουν σχηματίσει μια εικόνα αλλά να μην έχουν πληροφορηθεί επαρκώς για το μήνυμα που θέλει να περάσει αυτή η εικόνα, καθώς είναι σε μία ηλικία που ακούνε και επηρεάζονται πολύ απο τους συνομιλήκους τους και δύσκολα αλλάζουν γνώμη.  Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν μη σας κάνει εντύπωση αν απορρίψει κάποια δική σας άποψη. Καλό θα ήταν να κάνετε συζήτηση και όχι μονόλογο με το παιδί για να ακούσετε τις δικές του απόψεις πάνω στο θέμα και τι εικόνα έχει δημιουργήσει. Κάντε το να καταλάβει ότι οι πληροφορίες που έχει ακούσει και έχει δει, μπορεί να μην ισχύουν και να κρίνει πάντα πρώτα μια πληροφορία πριν την αποδεχτεί. 

Βοηθήστε το να δει και την άλλη πλευρά λέγοντάς του πως υπάρχουν άσχημα πράγματα στον κόσμο αλλά πως η ζωή συνεχίζεται και μπορούν όλοι να προσπαθήσουν για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα στην κοινωνία, έτσι ώστε να μην επηρεάσει πολύ αρνητικά την ψυχολογία του.

Δυστυχώς θα ερχόμαστε πάντα αντιμέτωποι με γεγονότα τα οποία είναι δυσάρεστα για αυτό και πρέπει σε τέτοιες, ειδικά, στιγμές να είστε εκεί για το παιδί σας, γιατί τίποτα δεν είναι αυτονόητο για εκείνο. Να είστε υπομονετικοί, να έχετε κατανόηση και κυρίως να ακούτε τα παιδιά σας. Ακόμα και αν αποστασιοποιηθούν κάποια στιγμή από εσάς, όπως μπορεί να συμβεί στην εφηβεία, όταν τους μιλάτε και τα συμβουλεύετε για διάφορα πράγματα και νομίζετε ότι δεν σας ακούνε, αυτά σας ακούνε και τα σκέφτονται διπλά αργότερα. 

 

Πηγή: 

https://parents-together.org/how-to-talk-to-kids-about-war-crime-and-violence-an-age-by-age-guide/