info@example.com

Σχετικά Άρθρα

Το Μοναδικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας και Ηλεκτρονικού Τραύματος στην Ελλάδα!

Title Image

Well-being & Αυτοβελτίωση

Γράφει η Ιφιγένεια Κολιού, απόφοιτη Ψυχολογίας ΕΚΠΑ Από πότε χάθηκε η ελευθερία του ατόμου να τρώει ό,τι θέλει, να είναι όπως θέλει και να είναι κύριος του εαυτού του; Από πότε αποφασίζουν για το πώς θα είσαι, αν θα κάνεις γυμναστική

Περιμένουμε να μας δεχτούν μια σε συνέντευξη και αυτομάτως τρέχει μέσα στο μυαλό μας η ιδέα της αποτυχίας...
-Τι θα γίνει; -Πώς θα τους φανώ; -Θα με πάρουν στη δουλειά; -Θα κάνω καλή εντύπωση;
-Μήπως δεν είναι επαρκείς οι ικανότητές μου; - Σίγουρα μπορεί να υπάρχουν καλύτεροι από εμένα.
Τα λεπτά πριν από ένα ερωτικό ραντεβού.
-Θα αρέσω; -Θα κομπλάρω και δεν θα είμαι ο εαυτός μου; -Πρέπει να κάνω κάτι συγκεκριμένο για να εντυπωσιάσω;

Γεώργιος Φλώρου, φοιτητής Ψυχολογίας

Μεταξύ των χαρισματικών παιδιών η τελειομανία, η έλλειψη υπομονής και ο φόβος της αποτυχίας είναι συχνά φαινόμενα. Τα παιδιά από το άγχος τους μπορεί να καταλήγουν να φωνάζουν και να μη μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους και οι προσπάθειες των γονέων να τα ηρεμήσουν ίσως κάνουν την κατάσταση χειρότερη. Τι μπορεί λοιπόν να γίνει προκειμένου να βοηθηθούν τα παιδιά σε αυτή τη διαδικασία;

Η πρώτη λύση που έρχεται στο μυαλό είναι να μάθουν τα παιδιά να αγαπούν την ίδια τη διαδικασία, προκειμένου αυτή να μη τους δημιουργεί εκνευρισμό. Κάτι τέτοιο όμως είναι μάλλον δύσκολο και παράλογο να αναμένεται. Η ίδια η διαδικασία πολλές φορές μπορεί να είναι αρνητική, για παράδειγμα αν κάποιος ψάχνει τα γυαλιά του και δεν τα βρίσκει είναι λογικό να θυμώσει και δεν θα μπορεί να την “απολαύσει”.

Της Μίνας Κωστοπούλου

Οι διακοπές σιγα-σιγά τελειώνουν, οι πόλεις ξαναγεμίζουν, τα νησιά ηρεμούν, οι υποχρεώσεις επανέρχονται, τα σχολεία θα ανοίξουν, τα προγράμματα γεμίζουν, πιάνει και η ψύχρα λιγο-λίγο, τα σύννεφα εμφανίζονται, θα τελειώσουν και τα παγωτά...

Πολλές οι αλλαγές...
Για πολλούς δεν είναι αυτονόητη μια ομαλή προσαρμογή στην καθημερινότητα μετά το καλοκαίρι.

Γράφει η Νίκη Φαρδιά, φοιτήτρια Ψυχολογίας Ζωή σημαίνει πρόκληση. Μια πρόκληση που προκύπτει από την ευτυχή ελευθερία της επιλογής. Είναι στο χέρι μας, τις περισσότερες φορές, να επιλέξουμε ποιες μάχες αξίζει να δώσουμε. Ας το ξεκαθαρίσουμε: Δεν αξίζει να πολεμήσεις για κάτι που δε θεωρείς χρήσιμο ή κάτι που δεν επιθυμείς να κατακτήσεις. Αλλά, το δίλημμα συνήθως ανακύπτει εκεί όπου έχεις μπροστά σου μία γέφυρα που οδηγεί στην εκπλήρωση των επιθυμιών σου, ωστόσο περπατώντας συνειδητοποιείς ότι η διαδρομή είναι δύσκολη και δεν προσφέρει καμία πρόγευση ή ικανοποίηση σχετική με τον προορισμό σου. Στο σημείο αυτό το απόλυτα σύνηθες είναι να βάλλεσαι από άγχος και φόβο, αντιμετωπίζοντας μια κατάσταση άγνωστη.

Γράφει ο Χρήστος Τέκας, φοιτητής ψυχολογίας Υπάρχουν ορισμένες περιστάσεις στις οποίες ενδεχομένως να έχουμε δεχθεί υποτιμητικά ή ταπεινωτικά σχόλια σε μια συζήτηση με άλλους. Αυτά μπορεί να είναι απλοί αστεϊσμοί, ευθείς προσβολές ή έμμεσες μειώσεις, αναλόγως του ατόμου που τις προφέρει και της σχέσης μας με εκείνο. Συμψηφίζοντας αυτή τη μεταβλητή, λοιπόν, ακολουθεί η απόφαση για το εάν θα πρέπει να παρθεί στα σοβαρά ή όχι η μειωτική αυτή συμπεριφορά.

• Αρνητικές σκέψεις: Ζώντας συνεχώς μέσα σε μια θύελλα αρνητικών λογισμών γίνεται εύκολα αυτός ο νέος κανών λειτουργίας του μυαλού. Μέσα από την αδιάλειπτη χρήση συγκεκριμένων διαδρόμων, ο εγκέφαλος ταχύτατα εκπαιδεύεται στην αυτόματη επικριτική και μίζερη σκέψη. Έτσι, ο εύκολος

Της Μίνας Κωστοπούλου Η 1η Σεπτέμβρη είναι για κάποιους σαν την 1η Γενάρη -η αρχή μιας νέας χρονιάς. Το κοντέρ της περασμένης σεζόν έχει μηδενίσει μετά τις διακοπές και η καθημερινότητα είναι σαν ένας λευκός καμβάς πάνω στον οποίο μπορούμε να

Της Πόλυ Κεφάλα Η εμπειρία της πανδημίας έχει επηρεάσει συναισθηματικά και ψυχικά γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Επιπλέον έχει επηρεάσει και τις κοινωνικές τους συναναστροφές. Το άγχος, η απορία, ο θυμός και η απογοήτευση, ο εγκλεισμός και η απομάκρυνση από συμμαθητές και οικείους χαρακτήρισαν δύο σχολικές χρονιές σχεδόν. Γονείς και εκπαιδευτικοί, είναι πολύ σημαντικό να μπορέσετε να επικοινωνήσετε με τους μαθητές, να τους καθησυχάσετε και να τους βοηθήσετε να αντιρροπήσουν όλες τις αρνητικές σκέψεις. Ακούστε, υποστηρίξτε και δείξτε κατανόηση απέναντι στις ανησυχίες τους.

Γράφει η Πόλυ Κεφάλα Επιστρέφεις από τις διακοπές. Είσαι στο αυτοκίνητο, πάνω στη μηχανή, ακουμπάς στην πλάτη του λεωφορείου. Ίσως κάθεσαι στο κατάστρωμα του πλοίου και αγναντεύεις την επιστροφή ή προσγειώθηκες στην πόλη σου. Ο γυρισμός δεν είναι ό,τι πιο ευχαριστο -για τους περισσότερους. Έχεις σκεφτεί τί μπορείς να κάνεις για να είναι πιο εύκολη η μετάβαση στην καθημερινότητα μετά τις διακοπές;